سیاست جنائی ایران در قبال جرائم خاص اتباع خارجی

Abstract

کشور جمهوری اسلامی ایران با توجه به موقعیت ژئوپلیتیکی و منطقه‌ای که دارای 15 کشور همسایه می‌باشد و با توجه به اتفاقات حادث‌ شده به جهت مسائل امنیتی و سیاسی حاکم بر کشورهای همسایه خصوصاً در چند سال اخیر در بعضی از این همسایگان به ویژه دو کشور افغانستان و عراق خیل عظیمی از اتباع این دو کشور در قالب مهاجر، پناهنده، آواره ،... به کشور وارد و نظام جمهوری اسلامی ایران با توجه به حس انسان‌دوستی و نوع‌دوستی و اعتقادی که اکثر این مهاجرین مسلمان می‌باشند در چند سال اخیر از آنان میزبانی نموده لیکن از طرف دیگر بایستی پاسخگوی مطالبات عمومی مردم به ویژه در بعد امنیت داخلی و در نهایت درزمینهٔ بین‌المللی باشد و بروز هرگونه ناهنجاری و ارتکاب جرم از ناحیه این افراد می‌تواند تأثیر مستقیم در امنیت و آسایش عمومی و میزان رضایت‌مندی مردم از نظام را داشته باشد.سیاست جنایی ایران با اتکا به قوانین و مقررات داخلی در برخورد و مقابله با جرائم اتباع بیگانه اعم از جرائم خاص آن‌ها شامل ورود و اقامت غیرمجاز و دیگر جرائم عمومی آن‌ها، صرف‌نظر از میزان کمیت و کیفیت آن با چالش‌های متعددی ناشی از قوانین و مقررات داخلی و بین‌المللی و بازتاب رفتار کیفری خود در نگاه بین‌المللی مواجه است. از جمله مهم‌ترین مسائل قابل تأمل در موضوع فوق، اخراج و طرد تبعه بیگانه از کشور می‌باشد.وجود یک سیاست جنایی کارآمد در قبال جرائم ارتکابی از ناحیه اتباع خارجی از دیرباز مد نظر مسئولین بوده و با گسترش روز افزون این جرائم و تخلفات می‌تواند تهدیدات جدی علیه امنیت کشور به شمار رود. به نظر می‌رسد به دلیل حضور بی‌رویه مهاجرین به صورت غیرمجاز طی سال‌های پس از پیروزی انقلاب اسلامی و به ‌روز نبودن برخی از مواد قانونی راجع به اتباع بیگانه باعث تضعیف ضمانت اجرای آن‌ها گردیده و کمتر جنبه بازدارندگی داشته است.