تأثیر نگرش فراگیران بر یادگیری فعالیت‌های جسمانی مطالعه موردی: آموزشگاه ثامن الائمه (ع) ناجا

Abstract

توانمند کردن کارکنان و فراگیران نظامی در بُعد آمادگی جسمانی و مهارت‌های تخصصی، رزمی و به‌ویژه در عرصة مأموریت‌های اجرایی و عملیاتی که به‌طور عمده با هدف ایجاد نظم و امنیت صورت می‌پذیرد، امری ضروری و اجتناب ناپذیر است و یکی از راه‌های موفقیت هر سازمان این است که بداند کارکنانش نسبت به انجام امور چه نگرشی دارند. پژوهش حاضر به بررسی تأثیر نگرش بر یادگیری فعالیت‌های جسمانی پرداخته است. برای انجام این پژوهش تعداد 200 نفر از میان 500 نفر از فراگیران به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شده ‌است. برای جمع‌آوری داده‌ها از روش کتابخانه‌ای استفاده شده است‌ و برای بررسی تأثیر نگرش فراگیران بر یادگیری فعالیت‌های جسمانی روش میدانی، همراه با توزیع پرسشنامه به کار گرفته شده است. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران به‌دست آورده شده‌ و سپس با توزیع پرسشنامه و با استفاده از نرم افزار SPSS، آلفای کرونباخ آن محاسبه گردید. مقدار آن برای پرسشنامه برابر با 0.728 به‌دست آمد که روایی و پایایی پرسشنامه را تأیید می‌کند. سپس مبتنی بر آمار توصیفی و در ادامه با استفاده از روشهای آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون) به بررسی ارتباط بین هر یک از حیطه‌های نگرش با میزان یادگیری فراگیران پرداخته‌ایم. براساس نتایج به دست آمده، میان نگرش فراگیران و میزان یادگیری فعالیت‌های جسمانی رابطه‌ای معنادار وجود دارد.