حوزه معنایی واژه «عقل» در قرآن کریم
(ندگان)پدیدآور
صادقی, افلاطوننوع مدرک
Textمقاله پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
در تاریخ تفکر، فلسفه و ادیان، «عقل» موضوع بحثهای زیادی بوده است. در قرآن کریم واژه «عقل» بسیار بهکار رفته و از آن سخن گفته شده است. بنابراین یکی از سوال مهم آن است که «عقل» در جهانبینی قرآنی، چه معنایی دارد؟ حوزه معنایی عقل، در قرآن، شامل چه مؤلفههایی است و چه رابطهای بین عقل و سایر مؤلفهها وجود دارد؟ عقل در قرآن همراه با مفاهیم نزدیک به آن، حوزه معنایی خاصّی تشکیل داده که بخشی از جهانبینی قرآنی را به نمایش میگذارد. در این جهانبینی برخلاف رویکرد اکثر فلاسفه، عقل به معنای موجودی مستقل وجود ندارد و این حوزه معنایی، شامل مؤلفههایی چون آیه، تفکر، تذکر، تفقه، هدایت، ایمان و... است. بین این مفاهیم و عقل، رابطه همنشینی و جانشینی ویژهای برقرار است؛ از جمله آنکه مهمترین ارتباط، میان عقل و ایمان برقرار شده است. این نوشتار میکوشد چگونگی کاربرد عقل در قرآن و نیز مؤلفههای حوزه معنایی آن در جهانبینی قرآنی را بر اساس اصول زبانشناسی استخراج نماید.
کلید واژگان
قرآنعقل
ایمان
حوزه معنایی
زبانشناسی
شماره نشریه
14تاریخ نشر
2016-03-201395-01-01
ناشر
دانشگاه میبدMeybod University




