شناخت تأثیر بیکاری در گرایش جوانان به اعتیاد با تأکید بر عوامل جمعیت شناختی شهر سنندج سال 96

Abstract

چکیده این پژوهش با عنوان » شناخت تأثیر بیکاری در گرایش جوانان به اعتیاد با تأکید بر عوامل جمعیت شناختی « انجام شده است .روش تحقیق حاضر، روش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعۀ آماری مورد مطالعه را کلیۀ جوانان دختر و پسر معتاد شهر سنندج در محدوده سنی 15- 40 ساله شهرستان سنندج در سال 1396 تشکیل داده که بر اساس اطلاعات موجود تعداد کل این افراد 5360نفر است. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران برابر با360 نفر برآورد شده و واحدهای تحلیل با شیوۀ طبقه بندی ساده انتخاب گردیدند. برای گردآوری اطلاعات، از یک پرسشنامۀ محقق ساخته استفاده گردید. روایی پرسشنامه ها به شیوۀ صوری و محتوایی و سنجش پایایی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ انجام گردید که میزان پایایی حاصله در تمامی متغیرها بالاتر از 7/0 به دست آمد. جهت تجزیه وتحلیل اطلاعات، از آمار توصیفی جهت توصیف اطلاعات و در بخش آمار استنباطی و جهت آزمون فرضیه های تحقیق از آزمونهای رگرسیون خطی ساده ، t گروه های مستقل، تحلیل واریانس یک طرفه و رگرسیون خطی چند متغیری استفاده گردید. کلیه اطلاعات پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS نسخۀ 23 تجزیه وتحلیل و توسط نرم افزار AMOS آزمون مدل شد . نتایج این بررسی نشان داد که بین عوامل سه گانه مورد مطالعه در راستای بیکاری و اعتیاد به مواد مخدر یعنی نابرابری در فرصتهای شغلی، فقر فرهنگی ناشی از بیکاری، فقر مادی ناشی از بیکاری، و عوامل جمعیت شناختی یعنی جنسیت، سن و میزان تحصیلات هر سه مؤلفۀ اقتصادی بر روی گرایش به اعتیاد جوانان شهرستان سنندج اثر داشته اما از بین مؤلفه های جمعیت شناختی تنها سن اثر معنادار داشته و میزان تحصیلات و جنسیت عوامل اثرگذار بر گرایش به اعتیاد مواد مخدر شناسایی نشدند.