اسماء و صفات الهی در عرفان اسلامی با رویکردی به آرای امام خمینی(س)

Abstract

<em>اسماء و صفات حق تعالی در مجرای تجلیات و تعینات ذات الوهی علی‌الدوام دست اندرکار آفرینش و جلوه‌گر نمودن مظاهر و موجودات عالم فیض هستند. آنچه بدیهی است، آن است که ذات حضرت ربوبی بی‌پرده رخ نمی‌نماید. پس به‌ناچار عالم ماسوی گره‌گشایی جهان ممکنات را در کارگاه اسماء و صفات هویدا می‌بیند. در این مسیر، علم‌الأسماء که خصیصة منحصر به فرد عرفان اسلامی است، اهمیت خود را در سلسله مطالعات عرفانی بازمی‌یابد.</em> <em>آنچه در این مقاله به‌اختصار بدان پرداخته می‌شود، ماهیت اسماء و صفات الهی در حوزة عرفان نظری اسلام است که در نظرگاه عرفای بنام اسلامی با رویکردی به اندیشة عرفانی امام خمینی مورد بررسی و تأمل قرار می‌گیرد. اینکه اسماء و صفات چیست و از چه جایگاه و منزلتی در دایرة عرفان برخوردار است و نحوة ارتباط حق و عالم آفرینش در اندیشة تأویل‌گرای عرفانی چگونه توجیه می‌شود، محورهای بنیادین بحث در نوشتار پیش روست.</em>