واکاوی وضعیت سیاست‌گذاری رسانه‌ای در جمهوری اسلامی ایران؛ مطالعه موردی ورزش بانوان

Abstract

ورزش زنان از بارزترین نمودهای فرهنگـی هـر جامعه است که غفلت از آن می‌تواند نظام فرهنگی جامعه را بـا مشکل مواجه کند. البته این مسئله همواره در تاریخ با چالش‌های جنسیتی برای زنان روبه‌رو بوده است. با پدیدآوردن این برداشت که تا اندازه زیادی بانوان از صحنه ورزش غایب‌اند و این امر باعث کوچک شمردن آن‌ها می‌شود و تلاش رسانه‌ها درگیری زنـان را در ورزش به حاشیه می‌کشاند، برای خـروج از ایـن وضـعیت و استفاده مطلوب جایگاه رسانه‌ای، ناگزیر از بازنگری در برنامه‌ها و اتخاذ راهکارها و راهبردهایی در جهت ایجـاد تعامـل هرچـه بیشتر با رسانه‌ها هستیم. با توجه به این مسائل در این پژوهش درصدد پاسخ به این سؤال برآمدیم که آیا در سیاست‌گذاری رسانه‌ای ورزشی در جمهوری اسلامی ایران جایگاهی برای ورزش بانوان لحاظ شده است یا خیر؟ همچنین در کنار پاسخ به این سؤال، به بررسی سازمانی و سیاستی دو مسئله ورود زنان به ورزشگاه‌ها و پخش رقابت‌های ورزشی بانوان در رسانه‌ها به عنوان مصادیقی از این رویکرد کلی نظام ج.ا. ایران به مقوله ورزش بانوان پرداخته‌ایم. این پژوهش از روش کتابخانه‌ای و اسنادی بهره برده است؛ همچنین از برخی مصاحبه‌های خبری مسئولان حوزه ورزش و رسانه نیز در جهت بررسی دقیق‌تر موضوعات اشاره شده، استفاده شده است. در پایان، پس از بررسی قوانین و سیاست‌های موجود، این نتیجه به دست آمد که وضعیت سیاستی ورزش بانوان در کشور در انزوا قرار گرفته و آنچنان که باید و شاید، به این موضوع پرداخته نشده است. در بررسی موضوعات فرعی فوق، مشخص شد به طور مکتوب و در آیین‌نامه‌های اجرایی سیاستی یا امنیتی تنها منع قانونی برای ورود زنان به ورزشگاه‌ها وجود نداشته و فقط ممانعت مصلحتی ولی فقیه در یک برهه زمانی خاص بوده است. همچنین هیچ نوع سیاست جامع و کاملی مرتبط با پخش رقابت‌های ورزشی بانوان از رسانه ملی وجود نداشته و نیاز به ورود جدی سیاست‌گذاران فرهنگی و رسانه‌ای به این حوزه احساس می‌شود.