صنایع فرهنگی و گسترش گفتمان انقلاب اسلامی

Abstract

امروزه صنایع فرهنگی از جمله صنایع پیشران در جهان است. عمده کشورهای توسعه‌یافته، آینده اقتصاد و پیشرفت خود را از طریق صنایع فرهنگی می‌بینند. به عنوان مثال اقتصاد بزرگ آمریکا تا سال 2015 تماماً در سیطره صنایع فرهنگی خواهد بود (اندیشکده صنعت و فناوری، 1387، ص. 11). از سویی دیگر با توجه به آنکه صنایع فرهنگی مناسب‌ترین شیوه برای انتقال و گسترش فرهنگ ملت‌ها و اقوام است، توجه به آن ضروری به نظر می‌رسد.<br /> مسئله اصلی ما در این مقاله عبارت است از: صنایع فرهنگی چگونه می‌تواند در گسترش ارزش‌ها و عقاید انقلاب اسلامی مؤثر باشد و چه نقشی را بر عهده بگیرد؟ و مسائل فرعی مقاله نیز چنین صورتبندی می‌شود: امروزه صنایع فرهنگی در سایر کشورها و شهرهای خارجی چه نقشی را ایفا می‌کنند و کارکردهای این صنایع چیست؟<br /> در این مقاله به دنبال آن هستیم که نشان دهیم صنایع فرهنگی مطلوب باید ابزاری برای گسترش ارزش‌ها و عقاید انقلاب اسلامی، که ما از آن به گفتمان انقلاب اسلامی تعبیر کرده‌ایم، باشد. در این راستا به بررسی اسناد صنایع فرهنگی مربوط به شهرهای خارجی پرداخته‌ایم. در اسناد صنایع فرهنگی لندن، سنگاپور و ایالت ساسکاچیوان کانادا، توجه به حفظ و گسترش فرهنگ خودی یکی از دلایل اصلی برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری گسترده در این حوزه است.<br /> در ادامه مدل مطلوب خود از عناصر صنایع فرهنگی را بیان کرده‌ایم. در مدل پیشنهادی، صنایع فرهنگی دارای سه بعد پویایی اقتصاد شهری، مشارکتی بودن، مردمی بودن می‌باشند و محتوای آن در راستای گسترش گفتمان انقلاب اسلامی می‌باشد. این بدان معناست که این صنایع در محتوا باید ارزش‌ها و اعتقادات انقلاب اسلامی را گسترش دهند. در این باب استناداتی به سخنان رهبر معظم انقلاب صورت گرفته است.<br />