تاثیر میزان سختی کفی کفش و ارتفاع مختلف فرود بر کینماتیک مفصل زانو هنگام فرود تک پا در مردان

Abstract

مقدمه و اهداف مهارت­های ورزشی شامل فرود آمدن از فعالیت­های پرخطر ورزشی به شمار می­رود. فرود تک­پا حرکتی رایج در بسیاری از رشته­های ورزشی است و از عوامل اصلی آسیب­های غیربرخوردی ACL شناخته شده است که افزایش حرکت در صفحه فرونتال می­تواند همچنین موجب تشدید آن شود. هدف از انجام تحقیق حاضر بررسی اثر درجات متفاوت سختی کفی (نرم، نیمه­سخت، سخت) بر کینماتیک مفصل زانو (والگوس زانو و فلکشن زانو) هنگام فرود تک­پا از ارتفاع­های متفاوت 20 و 40 و 60 سانتی­متری بود. مواد و روش ­ها 20 آزمودنی مرد (میانگین جرم: 03/1±30/75 کیلوگرم، قد: 19/4±1/180 سانتی متر، سن: 29/4±30/25 سال) انتخاب شدند. از آزمودنی­ها خواسته شد که با کفی متفاوت از نظر درجات سختی قرار داده شده در کفش، عمل فرود تک­پا را از ارتفاع­های 20 و 40 و 60 سانتی­متری برابر سیستم سه بعدی آنالیز حرکت انجام دهند، و پس از پردازش داده­ها با نرم­افزار کورتکس، پارامترهای حداکثر فلکشن زانو و والگوس زانو محاسبه شد. تحلیل آماری داده­ها با استفاده از آزمون اندازه­گیری­های مکرر در سطح معناداری کمتر از 05/0 انجام گرفت. یافته­ ها در فرود از ارتفاع 20 سانتی­متری کفی نرم بیشترین مقدار فلکشن زانو و کمترین مقدار والگوس زانو، ارتفاع 40 سانتی­متری کفی نیمه­سخت بیشترین مقدار فلکشن زانو و کمترین مقدار والگوس و در ارتفاع 60 سانتی­متری کفی سخت بیشترین مقدار فلکشن زانو و کمترین مقدار والگوس زانو را از خود نمایش داد. نتیجه­ گیری به طور کلی نتایج نشان داد که درجات متفاوت سختی کفی بر کینماتیک مفصل زانو اثرگذار است، فلکشن بیشتر زانو به همراه والگوس کمتر در این کفی­ها می­تواند باعث کاهش آسیب به لیگامنت صلیبی قدامی شود.