نیابت در حج از دیدگاه مذاهب فقهی اهل ­سنت

Abstract

نیابت گرفتن در کارهای روزمره، امری عادی، عقلایی و حتی در مواقعی ضروری است؛ به ویژه در جوامع امروزی که به سبب پیشرفت­های مادی و تغییر سبک زندگی، وابستگی مردمان به یکدیگر بسیار بیش از پیش شده است. اما آیا دربارة امور شرعی نیز مکلف می‌تواند برای خود نایب بگیرد و وظیفه­ای را که بر عهدة خود دارد، به شخص دیگری واگذار نماید؟<br /> این مسئله به طور جدی در فقه اسلامی بحث و بررسی شده است و فقیهان شیعه و سنی، به بیان احکام مذهبی خویش، با توجه به ادلة مورد پذیرش خود پرداخته­اند. در نوشتار پیشِ ­رو، به یکی از موارد نایب گرفتن در فقه اسلامی، از دیدگاه اهل‌سنت پرداخته شده که «نیابت در حج» است.<br /> فقیهان سنی در برخورد با این مسئله، دو دیدگاه ارائه کرده و هریک استدلال­هایی آورده­اند؛ یک دیدگاه موافق نیابت در حج است و دیدگاه دیگر مخالف. با بررسی ادلة هر دو گروه، این نتیجه حاصل شد که نیابت گرفتن در حج، مطابق آموزه­های اسلامی است و شریعت نبوی بر صحت آن تأکیده کرده است.