بررسی نقش میانجی خود مراقبتی و تجارب معنوی در رابطه بین بهزیستی روان شناختی با حمایت اجتماعی سالمندان

Abstract

<strong>چکیده</strong><br /> <strong>مقدمه:</strong> توجه به مقوله سلامت روان و بهزیستی روان‌شناختی در دوره سالمندی را به یک ضرورت تبدیل نمود و برای رسیدن به یک برنامه جامع و اثر بخش در راستای ارتقاء بهزیستی روان‌شناختی در سالمندان نیازمند پژوهش و بررسی و یافتن عوامل مؤثر و مرتبط با این متغیر می­باشد. هدف از این پژوهش تعیین نقش میانجی خود مراقبتی و تجارب معنوی در رابطه بهزیستی روان شناختی با حمایت اجتماعی سالمندان بود.<br /> <strong>روش کار:</strong> روش پژوهش حاضر از نوع همبستگی با روش تحلیل مسیر بود. از جامعه تمامی سالمندان مراکز خصوص و عمومی تهران در سال 97-96 300 سالمند (76 مرد، 224 زن) به روش نمونه‌گیری طبقه­بندی نظامند انتخاب گردیدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه بهزیستی روان شناختی ریف، پرسشنامه حمایت اجتماعی، مقیاس خودمراقبتی و پرسشنامه تجارب معنوی بود. در این پژوهش برای تحلیل یافته­های پژوهش از آزمون سوبل، تحلیل مسیر و مدل‌سازی معادلات ساختاری استفاده شد.<br /> <strong>یافته­ها:</strong> نتایج نشان داد که متغیر حمایت اجتماعی به طور غیرمستقیم از طریق خود مراقبتی و تجارب معنوی با بهزیستی روان­شناختی رابطه معنی­دار دارند(p≤0/005).<br /> <strong>نتیجه ­گیری: </strong>مدل پیش­بینی بهزیستی روان شناختی سالمندان بر اساس حمایت اجتماعی با میانجیگری خود مراقبتی و تجارب معنوی از برازش مطلوبی برخوردار است.