بررسی ارتباط بین میزان پروتئینوری و شدت فیبروز در بیماران پیوند کلیه

Abstract

<strong>مقدمه</strong><br /> یکی از عوارض شایع و مهم پس از پیوند کلیه ،پروتئینوری می‎باشد .ایجاد پروتئینوری در بیمار پیوند کلیه تاثیر مهمی بر بقای گرافت و بیمار دارد. از طرف دیگر فیبروز بینابینی /آتروفی توبولی یک اندکس هیستولوژیک می‎باشد، این فاکتور هیستولوژیک نیز با سرنوشت گرافت ارتباط نزدیکی دارد. پروتئینوری یک نشانه ایجاد فیبروز بینابینی/آتروفی توبولی می‎‎باشد.<br /> <strong>روش کار</strong><br /> از تاریخ نوامبر 2013 تا نوامبر 2018 تمام بیمارانی که در بیمارستان منتصریه تحت عمل پیوند کلیه قرار گرفتند وارد مطالعه شدند. در صورتی که بیمارانی که دچار پروتئینوری و یا افزایش کراتینین میشدند تحت بیوپسی کلیه قرار گرفتند. میزان پروتئینوری و اطلاعات دموگرافیک بیماران ثبت شد. در نمونه‎های بیوپسی شدت فیبروز و آتروفی توبولی اندازه گیری شد. سپس ارتباط بین میزان پروتئینوری و شدت فیبروز مورد بررسی قرار گرفت.<br /> <strong>نتایج</strong><br /> از 60 بیمار مورد مطالعه، 25%بیماران پروتئینوری در حد نفروتیک و 75%بیماران پروتئینوری در حد کمتر از نفروتیک داشتند. با توجه به شدت فیبروز، بیماران را به سه دسته تقسیم کردیم: خفیف (IFTA%<20ومتوسط IFTA%20-40) و شدید (IFTA≥ 40). شیوع IFTA در 8/57 % خفیف، متوسط در 8/32% وشدید در 4/9% بود. براساس نتایج این مطالعه، ارتباط مقدار پروتئینوری و شدت فیبروزارتباط معنی داروجود داشت. بیماران مبتلا به پروتئینوریدر حد نفروتیک فیبروز بیشتر داشتند (005/0>p).<br /> <strong>نتیجه ­گیری</strong><br /> با توجه به نتایج این مطالعه، در صورت بروز پروتئینوری در بیماران پیوند کلیه جهت پیشگیری از آسیب غیرقابل برگشت کلیوی هر چه سریع‎تر باید اقدامات لازم انجام شود.