رواسازی مقیاس خودکارآمدی مدیریت بیماری قلبی-عروقی

Abstract

<strong>مقدمه</strong><br /> کنترل عوامل خطرساز و اصلاح سبک زندگی در بیماران قلبی-عروقی نقش مهمی دارد و منجر به توانمند شدن این بیماران جهت مراقبت از خود می‌شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی روایی[1] و پایایی[2] مقیاس خودکارآمدی مدیریت بیماری قلبی-عروقی در شهر اصفهان بود.<br /> <strong>روش کار</strong><br /> روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. 150بیمار قلبی-عروقی به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. مقیاس خودکارآمدی مدیریت بیماری قلبی-عروقی توسط شرکت‌کنندگان تکمیل گردید. برای تعیین پایایی پرسشنامه، از روش همسانی درونی(ضریب آلفا) و جهت احراز روایی از تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی بهره گرفته شد.<br /> <strong>نتایج</strong><br /> یافته‌ها نشان داد که ضریب آلفای کل مقیاس 80/0 و در زیر مقیاس‌های آن بین 57/0 تا 97/0 بدست آمد. نتایج تحلیل مؤلفه‌های اصلی با چرخش واریماکس نشان داد که ارزش ویژه سه عامل قابل ‌ملاحظه است و روی ‌هم 80/72% واریانس خودکارآمدی مدیریت بیماری قلبی-عروقی را تبیین می‌کند. شاخص‌های نیکویی برازش مدل را تأیید کردند.<br /> <strong>نتیجه‌گیری</strong><br /> بنابراین مقیاس خودکارآمدی مدیریت بیماری قلبی-عروقی ، همسانی درونی مطلوب و روایی کافی در نمونه بیماران ایرانی دارد.<br /> <br clear="all" /><br /> <br /> [1] Validity<br /> <br /> <br /> [2] Reliability