پیش آگهی بیماران ضربه مغزی با اندازه گیری خرده فیبرینهای خون

Abstract

مقدمه: به طور کلی حوادث ضربه ای به عنوان سومین علت مرگ و میر در همه سنین محسوب می شوند. در این میان، مرگ متعاقب ضربه سر شایعتر از سایر <br/>علل می باشد. در مطالعات مختلف اختلالا ت انعقادی به عنوان یکی از عوامل تعیین کننده شدت ضربه در حوادث ناشی ار ضربه سر مطرح می باشد. این مطالعه <br/>با هدف اندازه گیری خرده فیبرینهای خون در بیماران ضربه مغزی انجام شده است. <br/>روش کار: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، 96 بیمار شامل 22 بیمار با آسیب خفیف و 74 بیمار با آسیب متوسط و شدید که در سال 1384 به بیمارستان <br/>امدادی مشهد ارجاع شده بودند در 6 ساعت اولیه بعد از ضربه مورد بررسی قرار گرفتند. از تمام این بیماران علاوه بر بررسی کلینیکی و پاراکلینیکی کامل برای <br/>نیز اندازه گیری و با میزان طبیعی آن مقایسه گردید. مشخصات فردی و نتایج آزمایشگاهی و معاینات بالینی در پرسشنامه جمع آوری و با استفاده از 1 آنها FDP <br/>آمار توصیفی و جداول توزیع فراوانی پردازش شد. <br/>نتایج: در اغلب مواردی که هماتوم تاخیری ایجاد شده بود، فاصله بین سی تی اسکن اولیه و سی تی اسکن نشان دهنده هماتوم کمتر از 14 ساعت بوده است. <br/>پائین 3 وجود داشت. در مورد ضربه شدید سر مقادیر FDP بالا با2 BMR میزان FDP با شدت ضربه سر در ارتباط بوده، رابطه معنی داری بین FDP و GCS <br/>و FDP پائین با BMR بالا مرتبط بوده اند. شایعترین نوع هماتوم تاخیری از نوع داخل پارانشیم بوده است. <br/>نتیجه گیری: اندازه گیری FDP می تواند به عنوان یک عامل با ارزش برای پیشگویی شدت آسیب در بیماران با ضربه سر مطرح باشد و ممکن است بتوان <br/>با ایجاد تغییراتی در روند انعقاد خون پیش آگهی بیماران با آسیب جمجمه را بهتر کرد.