بررسی باورها و راهبردهای سازگاری کشاورزان با شرایط کمبود آب و عوامل موثر بر آنها در شهرستان ممسنی

Abstract

<strong>کمیابی آب و افزایش آلودگی منابع آب از یک طرف و افزایش سریع تقاضای آب به دلیل افزایش جمعیت و بهبود سطح زندگی در کنار تغییرات اقلیمی، دامنه­ای گسترده برای بحران آب در سراسر جهان و ایران ایجاد نموده و در تولید محصولات کشاورزی آب به عامل محدود کننده­ای تبدیل شده است. </strong><strong>از این رو کشاورزان راهبرد­های سازگاری گوناگونی را برای کاهش اثرات کمبود آب در شیوه­های مبتنی بر کشاورزی خود بکار گرفته­اند.</strong><strong> هدف از انجام تحقیق حاضر بررسی باور کشاورزان و راهبردهای سازگاری برای مدیریت آب کشاورزی تحت شرایط کمبود آب و عوامل موثر بر آنها در شهرستان ممسنی در استان فارس بود</strong><strong>.</strong><strong> جامعه آماری این پژوهش کشاورزان آبی­کار به تعداد 4033 نفر بودند. </strong><strong>به منظور انتخاب افراد برای مطالعه از روش نمونه‌گیری</strong><strong> تصادفی متناسب بهره گرفته شد که بر اساس جدول کرسی و مورگان، نمونه‌ای 351 نفری از کشاورزان برای تحقیق انتخاب شد.</strong><strong>نتایج تحقیق نشان داد که </strong><strong>متغیرهای فاصله مزرعه تا مرکز شهر، تجربه کار کشاورزی، آگاهی از عواقب خطر، احساس تعهد، ریسک­پذیری و دسترسی به اعتبارات، 2/42% از تغییرات متغیر باور کشاورزان نسبت به کمبود آب را تبیین می نمایند. همچنین نتایج رگرسیون</strong><strong> عوامل موثر بر انتخاب راهبردهای سازگاری با کمبود آب نشان داد که متغیرهای اندازه مزرعه، تمایل به حفاظت آب، اهمیت خطر و سرمایه اجتماعی می تواند </strong><strong>۲۷% </strong><strong>تغییرات متغیر راهبردهای سازگاری با کمبود آب را پیش­بینی نمایند.</strong>