بررسی اثرات فاصله و میزان آبیاری بر عملکرد و کارایی مصرف آب آلوئه‌ورا

Abstract

<strong> آلوئه ورا </strong><strong>(</strong><strong><em>Aloe Vera L</em></strong><strong>.</strong><strong>)</strong><strong> گیاهی دارویی است که با شرایط آب و هوایی گرم، خشک و کم‌آب سازگاری خوبی داشته و می‌تواند در الگوی کشت مناطق گرمسیری جنوب ایران قرار گیرد. هدف از تحقیق حاضر بررسی اثرات فاصله </strong><strong>و میزان </strong><strong>آبیاری بر عملکرد و کارآیی مصرف آب آلوئه‌ورا در منطقه دشتستان بوشهر بود. آزمایش بصورت کرت‌های خرد شده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه فاصله آبیاری شامل دو، چهار و شش روز و چهار ضریب تشتک تبخیر کلاس </strong><strong>A</strong><strong> شامل 2/0، 4/0، 6/0 و 8/0 با سه تکرار و طی دو سال زراعی (89-1388 و 90-1389) اجراء شد. طبق نتایج بدست آمده با افزایش فاصله آبیاری از </strong><strong>دو</strong><strong> به شش روز تغییرات معنی‌داری در عملکرد و کارآیی مصرف آب مشاهده نشد. اثرات میزان آبیاری بر میزان عملکرد، تعداد برگ و ارتفاع بوته معنی‌دار بود و کمترین آن‌ها مربوط به ضریب 2/0 بود، ولی در ضرائب 6/0 و 8/0 تفاوت معنی‌</strong><strong>­</strong><strong>داری مشاهده نگردید. با کاهش میزان آبیاری، کارایی مصرف آب بطور معنی‌­داری افزایش پیدا کرد، بطوریکه کمترین آن مربوط به ضریب 8/0 و بیشترین آن مربوط به ضریب 2/0 بود. بطورکلی </strong><strong>برای حصول حداکثر عملکرد (7/5 کیلوگرم در بوته)، ضریب تشتک تبخیر 6/0 معادل 656 میلی‌­متر و برای حصول حداکثر کارایی مصرف آب (5/15 گرم بر لیتر)، ضریب تشتک تبخیر 2/. معادل 8/218 میلی­‌متر آب </strong><strong>و به لحاظ سهولت مدیریت آبیاری دور آبیاری </strong><strong>شش</strong><strong> روز توصیه گردید.</strong>