ارزیابی تنش‌های فرهنگی بین بومیان و دانشجویان شهر نور و تأثیر آن بر احساس امنیت دانشجویان

Abstract

شهرستان نور در غرب استان مازندران، چند سالی است با تمرکز بر دو محور تبدیل شدن به «شهری دانشگاهی» از یک‌سو و «پایتخت ساحلی ایران» از سوی دیگر، در حال گسترش است. هماکنون در این شهر بیست هزار نفری، 6 واحد دانشگاهی با حدود 15 هزار دانشجو به فعالیت مشغول هستند. بخش عمدهای از این دانشجویان، از دیگر نقاط کشور و بهویژه تهران به این شهر میآیند. نگارنده بر این باور است که تبدیل شهر نور به شهری گردشگری و دانشگاهی، بدون توجه به زیرساخت‌های زیستمحیطی، اقتصادی و به‌ویژه فرهنگی، اجتماعی این شهرستان صورت گرفته است. چه این‌که اکنون شاهد تنش‌های فرهنگی و اجتماعی بین بومیان با دانشجویان هستیم. این تنش‌ها باعث نگاه منفی طرفین به یکدیگر شده و میزان احساس امنیت و هم‌چنین مدارا در برابر رفتار یکدیگر را برای هر دو گروه پایین آورده است. در این مقاله تلاش داریم تا میزان امنیت و احساس امنیت دانشجویان در شهر نور را نشان داده، ریشهیابی کرده و تا حد امکان برای کاهش اثرات منفی آن، راه‌کار ارائه دهیم. بخش‌هایی از دادهها و اطلاعات این پژوهش، پیش از این به‌دست آمده است. این دادهها بر اساس نزدیک به 500 پرسش‌نامه و 40 مصاحبه با مردم بومی، مسئولان شهرستان و گردشگران گردآوری شده است. هم‌چنین بخشی از پژوهش نیز بر اساس مطالعات کتابخانهای و تطبیقی صورت گرفته است.