نگرش به مزاحمت های خیابانی نسبت به بانوان در شهر یزد (مورد مطالعه: دانشجویان دختر دانشگاه یزد)

Abstract

مقدمه و هدف: مزاحمت های خیابانی به رفتارهای کلامی و غیرکلامی دارای ماهیت جنسی اطلاق می شود که توسط مردان غریبه نسبت به زنان اعمال می شود. با توجه به گسترش فرهنگ مدرنیسم در جامعه ایران این تحقیق به بررسی نگرش دانشجویان دختر دانشگاه یزد به مزاحمت های خیابانی نسبت به بانوان در شهر یزد پرداخته است. روش: پژوهش از نوع پیمایش و تعداد نمونه 365 نفر بوده که با استفاده از فرمول کوکران بدست آمده و بصورت متناسب حجم انتخاب شده اند. تکنیک گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بوده است. یافته‌ها: بر اساس یافته های این پژوهش بین نگرش به مزاحمت های خیابانی با نوع پوشش و نوع آرایش رابطه معناداری وجود دارد، اما بین نگرش به مزاحمت های خیابانی با سن، پایگاه اقتصادی و اجتماعی و بهره مندی از وسایل ارتباط جمعی، وضعیت تأهل، مقاطع تحصیلی رابطه معنادار مشاهده نشده است. نتیجه‌گیری: نگرش لایه زیرین رفتار است و به رفتار شکل می دهد، وقتی در یک جامعه سنتی یا در حال گذار نگرش به زنان که قربانی مزاحمت های جنسی هستند به عنوان مقصر است، نوع لباس و آرایش زنان مهم جلوه می کند و رابطه آن با نوع پوشش و آرایش زنان معنی دار می شود و نقش مردان فراموش و توجیه پذیر می گردد.