مفهوم صدق نزد ویتگنشتاین
(ندگان)پدیدآور
دباغ, سروشمثمر, رضانوع مدرک
Textمقاله علمی پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
این مقاله به بررسی تلقی ویتگنشتاین از مفهوم صدق می پردازد و میکوشد نشان دهد که برخلاف تفسیر رایج، ویتگنشتاین متقدم و متأخر دارای برداشتی یکسان از مفهوم صدق است. بنا بر آنچه خواهد آمد ویتگنشتاین در سراسر کار فلسفی خویش، «صدق» را مفهومی زائد میدانست و به همین دلیل از به دست دادن نظریهای در بارۀ صدق خودداری کرد. در پایان نشان خواهیم داد که لازمۀ منطقی امتناع از صورتبندی نظری در باره «صدق» درغلتیدن در غیرواقعگرایی نیست و ویتگنشتاین همچنان قائل به رهیافتی واقعگرایانه در باب صدق است.
کلید واژگان
صدقنظریة ویتگنشتاین
نظریۀ زائد بودن
نشانۀ بیان
واقعگرایی
فرگه
راسل
شماره نشریه
27تاریخ نشر
2006-05-221385-03-01
ناشر
دانشگاه قمUniversity of Qom
سازمان پدید آورنده
استادیار و عضو هیئت علمی مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایرانکارشناس ارشد فلسفه، دانشگاه شهید بهشتی
شاپا
1735-97912538-2500




