مکان‌یابی ایستگاه‌های امداد و نجات و ارائه راهکارهایی به منظور مدیریت ترافیک پس از وقوع بحران. مطالعه موردی: شهر یزد

Abstract

چکیده: مقدمه: هرگونه تغییرات ناگهانی ناشی از حوادث غیرمترقبه، که باعث اختلال در شرایط عادی جامعه شده و نیاز به انجام اقدامات ضروری را ایجاد کند، بحران تلقی می‌شود. شبکه حمل‌و‌نقل، مهمترین عنصر برای امداد‌رسانی و مدیریت بحران بعد از وقوع آن می‌باشد. هدف از این پژوهش، ارائه راهکارهایی است که می‌توان ‌به کمک آن‌ها ترافیک حاصل از وقوع بحران را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد و نسبت به بهبود شرایط اقدام نمود. روش: در این پژوهش ابتدا به ارائه روشی برای مکان‌یابی ایستگاه‌های امداد و نجات در یزد می‌پردازیم. این فرآیند به کمک روش تحلیل سلسله مراتبی و ترکیب خطی وزن‌دار تکمیل می‌گردد. سپس با مشخص شدن مکان ایستگاه‌ها، ترافیک حاصل از رفت و آمد بین ایستگاه‌ها در داخل شهر و همچنین ارتباط آن‌ها با خارج از شهر را تفکیک نموده و هر کدام را با روشی جداگانه مورد بررسی قرار می‌دهیم. یکی از این روش‌ها بر اساس مدلسازی چندهدفه و روش دیگر بر اساس شبیه‌سازی کامپتوتری ماکروسکوپیک ترافیک حاصل از بحران می‌باشد. یافته‌ها: این پژوهش نشان می‌دهد که تعدادی از نقاط شهر را می‌توان برای احداث ایستگاه‌های امداد و نجات در نظر گرفت. همچنین چند نقطه نیز به منظور منطقه فرود برای کمک‌های هوایی و تعدادی نقطه در خارج از شهر برای کنترل ترافیک ورودی به شهر و اسکان موقت مردم آسیب دیده در نظر گرفته می‌شود. همچنین به کمک مدل ریاضی ارائه شده و شبیه-سازی کامپیوتری انجام شده می‌توان ترافیک حاصله را مورد تجزی و تحلیل قرار داد. نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از تحقیق بیانگر این است که 10 مرکز مدیریت بحران در شهر یزد مورد نیاز می‌باشد که 6 مورد ایستگاه امداد و نجات هر منطقه می‌باشند و دو مورد نیز منطقه فرود کمک هوایی و دو مورد منطقه اسکان مردم آسیب دیده می‌باشد.