تاثیر نوآوری بر نرخ بیکاری کشورهای منتخب دارای فراوانی منابع طبیعی با تاکید بر ایران

Abstract

کاهش نرخ بیکاری با غلبه بر فقر، کاهش نابرابری و بی‌عدالتی‌ها و ناروایی‌های اجتماعی- اقتصادی یکی از بارزترین اهداف برنامه‌ریزان و تصمیم‌گیران اقتصادی محسوب می‌شود و رسیدن به این مهم، سرآغاز از میان بردن بسیاری از مشکلات اقتصادی است. از اینرو ظهور خلاقیت، ابداعات و نوآوری از کانال پیشرفت فناوری متناسب با کمیابی عوامل تولید و همچنین از کانال افزایش قدرت رقابت‌پذیری عامل اصلی در جهت نیل به اشتغال و رفع بیکاری است. با توجه به اهمیت موضوع، این پژوهش درصدد بررسی تاثیر نوآوری بر نرخ بیکاری کشورهای منتخب موفق و ناموفق دارای فراوانی منابع طبیعی طی دوره 2014-2007 است. نتایج مطالعه نشان می‌دهد، نوآوری با فراهم نمودن زمینه گسترش فعالیت کارآفرینان به عنوان بازویی برای بکارگیری ترکیبی از ‌فناوری‌های جدید است که مهم‌ترین عامل جهش و سبقت کشورهای موفق دارای فراوانی منابع طبیعی در دستیابی به رقابت‌پذیری، اشتغال و کاهش نرخ بیکاری است و کشورهای ناموفق با داشتن منابع طبیعی فراوان هنوز نتوانسته‌اند با هدایت و تخصیص بهینه منابع اقدام به تبدیل ثروت‌های تجدیدناپذیر به ثروت‌های تجدیدپذیر، زمینه گسترش اشتغال و رقابت در عرصه اقتصاد بین‌الملل را ایجاب نمایند. لذا تحقق این اهداف نیازمند سیاست‌ها و سازوکارهای حمایتی دولت، هماهنگی سیاست‌های توسعه فنّاوری و نوآوری با سایر حوزه‌ها، بهویژه در بخش‌های صنعت و تجارت، تولید و توسعه علم و فنّاوری، توانایی بکارگیری و جذب فنّاوری، منابع انسانی خلاق و متخصص با جذب و نگهداری نخبگان، انگیزه برای یادگیری، تفکر خلاق، سیستمی و راهبردی است.