اثر بسترهای مختلف کشت بر برخی صفات فیزیکوشیمیایی گیاه همیشه‌بهار (Calendula officinalis L.) تحت تنش شوری

Abstract

<strong>شوری یکی از مهم‌ترین عوامل محدودکننده رشد گیاه و تولیدات کشاورزی می‌باشد. هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثر سطوح مختلف شوری و اصلاح‌کننده‌های آلی بر برخی شاخص‌های رشدی در گیاه همیشه‌بهار (</strong><strong><em>Calendula officinalis</em></strong><strong> L.</strong><strong>) بود. آزمایش به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی شامل پنج سطح از مواد آلی (شاهد (خاک زراعی)، نیم و یک گرم در لیتر عصاره جلبک ‌دریایی،80 درصد خاک زراعی + 20 درصد حجمی گلدان کود گاوی کاملاً پوسیده و 80 درصد خاک زراعی + 20 درصد حجمی گلدان کود ورمی‌کمپوست) و سه سطح شوری (5/3، 5/7 و 5/10 دسی‌زیمنس بر متر) با سه تکرار در گلخانه دانشکده کشاورزی دانشگاه اردکان در سال 1396 به اجرا درآمد</strong><strong>.</strong><strong> نتایج نشان داد که با افزایش سطح شوری</strong><strong>،</strong><strong>شاخص‌های رشدی و میزان جذب عناصر به‌طور معنی‌داری کاهش یافت، در‌ حالی‌که فعالیت آنزیم پراکسیداز </strong><strong>افزایش </strong><strong>یافت. بیشترین قطر تاج، تعداد برگ، وزن‌ تر و خشک گل و جذب عناصر در تیمار کود گاوی</strong><strong>و با هدایت الکتریکی 5/3 دسی‌زیمنس بر متر به‌دست آمد.</strong><strong>بیش‌ترین قطر گل در </strong><strong>تیمار نیم گرم در لیتر جلبک دریایی و با هدایت الکتریکی </strong><strong>5/3 </strong><strong>دسی‌زیمنس بر متر</strong><strong>مشاهده شد. </strong><strong>با توجه به نتایج به‌دست آمده مشخص شد که اگرچه آستانه تحمل به شوری همیشه‌بهار </strong><strong>5/7 </strong><strong>دسی‌زیمنس بر متر</strong><strong>می‌باشد، استفاده از بستر کشت مناسب، تحمل گیاه را تا 5/10 </strong><strong>دسی‌زیمنس بر متر</strong><strong>افزایش خواهد داد. همچنین مشخص شد که کود </strong><strong>گاوی</strong><strong>بهتر از بقیه تیمارها توانست تحمل گیاه را در برابر شوری افزایش دهد و موجب بهبود خصوصیات کمی و کیفی آن گردد.</strong>