تاثیر تریکودرما در کاهش آلودگی گندم به زنگ قهوه‌ای و میزان آنزیم پراکسیداز

Abstract

<strong>تاثیر تیمارهای بیولوژیک در کاهش شدت بیماری زنگ قهوه‌ای </strong><strong><em>Puccinia recondite </em></strong><strong>Rob</strong><strong><em>. </em></strong><strong>ex. Desemf. sp</strong><strong><em>.</em></strong><em> <strong>tritici</strong></em>،<strong> در یک آزمایش کرت‌های دو بار خرد شده بر اساس طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار با قرار دادن ارقام گندم چمران و بولانی درکرت‌های اصلی و سه گونه قارچ تریکودرما شامل </strong><strong><em>Trichoderma</em></strong><em> <strong>harzianum</strong></em><strong>،</strong><strong><em>T. citrinoviride</em></strong><strong> و </strong><strong><em>T. longibrachiatum</em></strong><strong> در کرت‌های فرعی اول و روش‌های کاربرد برگی و یا بذری در کرت‌های فرعی دوم در گلخانه بررسی گردید. همچنین </strong><strong>نوسان در سطح آنزیم پراکسیداز در روش‌های بذری و برگی به روش</strong><strong>Hemeda and Kelin</strong> <strong> اندازه‌گیری شد. نتایج، تفاوت معنی‌داری میان ارقام گندم (</strong><strong><em>P<0.05</em></strong><strong><em>)</em></strong><strong>، گونه‌های تریکودرما و روش‌های تیمار کردن (</strong><strong><em>P<0.01</em></strong><strong>) را نشان داد. کاهش بیماری در رقم چمران بیشتر از رقم بولانی</strong> <strong>(</strong><strong><em>P<0.05</em></strong><strong>)،</strong> <strong>و روش تیمار بذری آلودگی کمتری در مقایسه با تیمار برگی نشان داد (</strong><strong>P<0.05</strong><strong>). اثرات متقابل در تمام حالات ممکن معنی‌دار بود (</strong><strong>P<0.01</strong><strong>). نوسان سطوح آنزیم پراکسیداز در تیمارها در مقایسه با شاهد دارای تفاوت معنی‌دار بود (</strong><strong>P<0.05</strong><strong>).گونه های تریکودرما تاثیر مستقیمی بر بیمارگر نشان ندادند و ساز و کار آنها در کنترل بیماری به صورت کاهش غیرمستقیم بیماری و به روش مقاومت القایی ارزیابی گردید</strong><strong><em>.</em></strong>