ارزیابی مقاومت لاینهای S1 گرده افشان چغندر قند نسبت به بیماری پوسیدگی ذغالی ریشه

Abstract

مقاومت 16 لاین گرده افشان (S1)حاصل از دو توده مقاوم به ریزوکتونیا و خشکی، شش رقم تجارتی و یک جمعیت گرده افشان باز (SB19) در برابر جدایه ای با بیماریزایی بالا از بیمارگر <em>Macrophomina phaseolina </em>(Tassi) Goidعامل بیماری پوسیدگی ذغالی چغندر قنددر شرایط گلخانه مورد ارزیابی قرار گرفت. ارزیابی مقاومت ارقام و لاینها در آزمایشهای جداگانه انجام شد. از خلال دندان آغشته به قارچ به عنوان مایه تلیقح استفاده شد. گیاهان چهار تا شش ماهه با مایه تلقیح مایه‌زنی شدند و یک ماه پس از آن میزان پوسیدگی ریشه با استفاده از مقیاس استاندارد 1 تا 9 برآورد گردید. نتایج نشان داد که ارقام و لاینها از سطوح مختلف مقاومت به بیماری برخوردارند. ارقام تجارتی شیرین و جلگه از حساسیت بالایی نسبت به بیماری برخوردار بودند. ارقام تجارتی فلورس، دوروتی، راستا، لاینهای B8618 و B8662 و توده SB19با شدت آلودگی یک تا 3 جزو ارقام مقاوم به بیماری گروه‌بندی شدند. لاینهای مقاوم به خشکی با شدت آلودگی 56/4 تا 36/7 در گروه لاینهای حساس به بیماری قرار گرفتند.