بررسی رابطه میان هوش هیجانی و فرسودگی شغلی کارکنان بیمارستان امام سجاد(ع) تهران

Abstract

مقدمه: در دنیای معاصر امروز یکی از مهمترین عوامل کاهش دهنده کارایی فردی و بهرهوری سازمانی که میتواند سلامت نیروی کار انسانی را نیز به خطر بیاندازد، سندروم فرسودگی شغلی است که به ویژه در مراکز بهداشتی- درمانی که پرسنل آن با عوامل استرسزای زیادی از قبیل نوبت کاری، برخورد با بیماران بد حال و قرارگیری در موقعیتهای اضطراری و اورژانسی و ابهام نقش مواجه میباشند، بسیار شایع است. در این میان اهمیت بعضی از فاکتورهای شخصیتی از قبیل هوش هیجانی در کاهش بروز این سندروم حائز اهمیت میباشد. پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه میان فرسودگی شغلی و هوش هیجانی در میان پرسنل بیمارستانی انجام گرفت. مواد و روشها: این پژوهش به صورت مقطعی و در نمونهایی به حجم 200 نفر از کارکنان بیمارستان امام سجاد(ع) در شهر تهران صورت گرفت. دادهها با استفاده از پرسشنامه فرسودگی شغلی ماسلاخ و جکسون و پرسشنامه هوش هیجانی سیبریا شرینگ جمعآوری و در کنار اطلاعات جمعیت شناختی بررسی شد. نرم افزار آماری SPSS 17 و آزمون همبستگی پیرسون برای تجزیه و تحلیل دادههای آماری مورد استفاده قرار گرفت. یافتهها: در این مطالعه 200 نفر شرکت نمودند که 122 نفر آنها زن و 78 نفر مرد بودند. یافتههای به دست آمده حاکی از وجود رابطه همبستگی منفی و معنادار میان هوش هیجانی و فرسودگی شغلی بود (05/0p≤0). همچنین مشاهده شد که زنان نسبت به مردان از هوش هیجانی بالاتر برخوردار بوده و میزان فرسودگی شغلی در آنها کمتر است. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که هوش هیجانی میتواند به عنوان یک عامل در کاهش میزان فرسودگی شغلی پرسنل بیمارستانی مؤثر باشد. این نتیجه بدان جهت اهمیت دارد که هوش هیجانی که مؤلفه شخصیتی است که میتوان آن را با آموزش افزایش داد. بنابراین یکی از راهکارهای کاهش میزان بروز و شدت سندروم فرسودگی شغلی در کارکنان مراکز بهداشتی-درمانی میتواند برگزاری دورههایی با هدف بهبود مهارتهای مرتبط با هوش هیجانی باشد.