تأثیر محلول‌پاشی عناصرکم‌مصرف بر عملکرد، کیفیت میوه و غلظت عناصر غذایی در لیموترش(Citrus aurantifolia Swingle)

Abstract

در بسیاری از باغات مرکبات کشور کیفیت میوه، همچون عملکرد آن، از شرایط مطلوبی برخوردار نیست. شاید یکی از علل این امر به روش تغذیه درختان مرکبات، به‌ویژه در شرایطی که اغلب خاک‌های کشور آهکی می‌باشند، مربوط می‌شود. هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی کاربرد عناصر آهن، روی، مس و منگنز به‌صورت محلول‌پاشی بر عملکرد، کیفیت میوه و عناصر غذایی در برگ لیموترش رقم مکزیکن بود. عناصر به‌صورت مجزا و یا تلفیقی از منبع سولفاتی آن‌ها و با غلظت‌های مشخص (3 تا 5 در هزار) در قبل و بعد از گل‌دهی روی شاخ و برگ درختان محلول‌پاشی شدند. برخی از پارامترهای کیفی میوه مانند pH و ضخامت پوست تحت‌تأثیر قرار گرفتند؛ به‌طوری‌که کاربرد سولفات آهن و روی به‌طور جداگانه کاهش معنی‌دار pH میوه را در پی داشت و محلول‌پاشی هم‌زمان سولفات روی و منگنز سبب افزایش ضخامت پوست میوه گردید. استفاده از سولفات مس و منگنز به‌صورت محلول‌پاشی به‌ترتیب باعث افزایش معنی‌دار غلظت مس و منگنز برگ شدند. اگرچه تغذیه درختان لیموترش با عناصر کم‌مصرف به‌روش محلول‌پاشی تأثیری معنی‌دار بر عملکرد نداشت اما سبب بهبود برخی از صفات کیفی میوه گردید؛ به‌طوری‌که pH آب میوه با محلول‌پاشی سولفات آهن و روی به‌ترتیب با غلظت 5 و 3 در هزار به‌طوری معنی‌دارکاهش یافت (به‌ترتیب 181/2 و 186/2) و محلول‌پاشی سولفات منگنز با غلظت 5 در هزار سبب افزایش معنی‌دار آب میوه گردید (37/53 درصد). بنابراین کاربرد سولفات آهن و منگنز به‌صورت محلول‌پاشی با غلظت 5 در هزار و سولفات روی با غلظت 3 در هزار برای افزایش کیفیت میوه لیموترش توصیه می‌گردد.