پیشگیری از جرم ضرب‌وجرح عمدی در نیروهای مسلح برمبنای جرم‌شناسی پیشگیری

Abstract

زمینه و هدف: از دیدگاه جرم‌شناسی بزه ضرب‌وجرح عمدی ازجمله جرائمی است که شدت و ضعف آن در نقاط مختلف و برحسب شرایط مکانی و زمانی متغیر است و عوامل مختلفی همچون خصوصیات قومی، شخصیتی، جغرافیایی، مزاجی و نیز محیط زندگی در بروز و ظهور این پدیده مؤثر است. روش تحقیق: این تحقیق به روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه­ای انجام شده است. یافته ­ها: در این نوشته پیشگیری از ضرب‌وجرح عمدی در نیروهای مسلح مطابق اصول جرم‌شناسی پیشگیری بررسی می‌شود. در سازمان‌های نظامی به لحاظ ساختار و نوع مأموریت همواره امکان بروز رفتارهای پرخاشگرانه وجود دارد که ممکن است به وقوع ضرب‌وجرح نیز بیانجامد. امروزه این اصل که پیشگیری بهتر از مجازات است موردتوجه بسیاری از اندیشمندان علوم جنایی و همچنین قانون‌گذاران واقع گردیده است. پیشگیری یکی از شاخه‌های جرم‌شناسی کاربردی است که به کیفری و غیر کیفری تقسیم می‌شود. نتیجه:پیشگیری غیر کیفری اقدامات اجتماعی و وضعی پیشینی یا کنشی است که به‌منظور جلوگیری از ارتکاب جرم در جامعه اجرا می­شود. پیشگیری کیفری اقدامات پسینی و واکنشی است که با استفاده از کیفرهای متناسب قطعی و شدید به مقابله با بزه‌کاری می‌پردازد و در بین شیوه‌های مؤثر پیشگیری آگاه‌سازی کارکنان در مورد پیامدهای ناشی از ضرب‌وجرح عمدی دارای اولویت است.