کاربرد سیستم های اطلاعات جغرافیایی(GIS) در کنترل مرز و شهرهای مرزی

Abstract

شکست برنامه های اصلاح و تربیت بزهکاران در نظام عدالت کیفری، متفکران سیاست جنایی را به دست کشیدن از تمرکز بر اصلاح انگیزش های مجرمانه بزهکار و در عوض، تأکید بر کاهش فرصت های فیزیکی و محیطی ارتکاب بزه سوق داده است. پیشگیری محیط مدار و وضعیت محور، لزوم تعمیق پیوند میان دو دانش گردشگری - و به ویژه اکوتوریسم - با جرم شناسی را بیش از پیش ضروری می نماید. کاربست های پیشگیری وضعی، ظرفیت اثربخشی چشمگیری بر کاهش نرخ بزه دیدگی جهانگردان خارجی در بازدید از نواحی خاص جغرافیایی در ایران دارد. موارد ارتکاب توهین، ایراد ضرب و جرح، گروگان گیری و حتی قتل عمد گردشگران خارجی در ایران، ازموانع توسعه پایدار شاخص های امنیت ملی در کشور است. فناوری ضمن توانمندسازی پلیس در رصد مخفیگاه های مجرمان GIS سازمان یافته و باندی به طور عام در همه جرائم، خصوصاً تشخیص وضعیت امنیت محیطی گردشگاه های بالقوه خطرساز (بیابان، تالاب، غار و مرزها. برای گردشگرد خارجی را سنجش پذیر می نماید. GISبه مامورین انتظامی کمک می کند تا مکانهای بالقوه جرم خیز را توسط تحلیل معیارهایی که در ظاهر ارتباط چندانی با یکدیگر ندارند، به صورت نقشه و به شکل طبقه بندی شده گرافیکی شناسایی نماید. کاربردهای GIS هنگامی که با GPS ترکیب شود، پیگیری تغییر مکان مجرمین، محل رخداد جرم و ... را آسان می گرداند. با استفاده از GIS توسط تحلیلگران می توان نسبت به کنترل ، مدیریت و توزیع نیروهای پلیس اقدام کرد. پایگاههای اطلاعات جرم که با استفاده از GIS تشکیل می شود و یکی از محصولات آن نقشه سازی جرم Crime Mapping است، به این مجموعه اطلاعات با شبکه جهانی اینترنت باعث ایجاد تعامل و همکاری جدید و ویژه ای بین نیروی انتظامی و مردم می شود.سیستم امنیت اطلاعات راهکاری برای رسیدن به این هدف می باشد. اهداف امنیتی سازمان ها می بایست به صورت کوتاه مدت ومیان مدت تعیین گرددتا امکان تغییر آنها متناسب با تغییر تکنولوژیها واستانداردها ی امنیتی وجود داشته باشد.