رابطه بین تنظیم هیجانی و بازداری شناختی در گرایش رفتارهای پرخطر نوجوانان دختر شهر مشهد

Abstract

از مهمترین ویژگی‌ های نوجوانان باتوجه به قرار گرفتن در شرایط خاص سنی و رشدی، بالا بودن نرخ ارتکاب رفتارهای پرخطر است. هدف از مطالعه حاضر بررسی رابطه تنظیم ‌هیجانی و بازداری ‌شناختی در گرایش رفتارهای پرخطر نوجوانان دختر بود. جامعه ی آماری مطالعه ی حاضر شامل کلیه ی دانش آموزان دختر دبیرستانی شهر مشهد در سال 96 بود. در این پژوهش 206 دانش‌آموز دختر در دو گروه سنی (13-14-15 و 16-17-18) با روش نمونه‌گیری در دسترس در پژوهش توصیفی-تحلیلی حاضر شرکت کردند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌ های رفتارهای پرخطر، تنظیم‌ هیجانی و تکلیف برو-نرو استفاده شد. یافته‌های حاصل از روش های آماری همبستگی و تحلیل واریانس یک طرفه نشان داد که بین نمرات رفتارهای پرخطر و تنظیم‌ هیجانی و همچنین بازداری ‌شناختی رابطه معناداری وجود داشت و از میان رفتارهای پرخطر، مصرف مواد مخدر، خشونت، رانندگی و نمره کل و همچنین از میان نمرات تنظیم‌هیجانی، نمرات نپذیرفتن پاسخ‌های هیجانی، دشواری در انجام رفتار هدفمند، نبود آگاهی هیجانی، دسترسی محدود به راهبردهای نظم‌بخشی هیجانی و نمره کل بین دو گروه سنی تفاوت معنادار مشاهده شد. بنابراین در می یابیم که هیجان ‌ها یکی از عوامل مهم تأثیرگذار بر رفتارهای پرخطر است و نارسایی بازداری می-تواند یکی از علل زیربنایی رفتارهای پرخطر در نوجوانان باشد. شناسایی عوامل مؤثر در بروز رفتارهای پرخطر و تدوین برنامه‌های مربوط به پیشگیری امری ضروری است.