رویکرد پدافند غیرعامل در مناطق حاشیه‌نشین شهری با تأکید بر جلوگیری از جرم

Abstract

گسترش فیزیکی نابسامان و بی‌رویه‌ی شهرها یکی از مشکلات شهر و شهرنشینی جهان سوم در دوران معاصر است؛ به‌طوری که طی فرایندی مداوم محدوده‌های فیزیکی و فضاهای کالبدی شهر در جهات عمودی و افقی به لحاظ کمی و کیفی رشد می‌یابد و اگر این روند سریع و بی‌برنامه باشد به ترکیبی نامتناسب از فضاهای شهری مشکل‌زا خواهد انجامید؛ بنابراین یکی از علل شکل‌گیری این روند و هم‌چنین یکی از مهم‌ترین پیامدهای آن حاشیه‌نشینی شهری است. در این خصوص، با توجه به اهمیت حرکت کلان‌شهرها در مسیر امنیت پایدار که به نوعی تضمین‌کننده توسعه پایدار آن‌ها نیز می‌باشد، در این پژوهش، سعی شده است که معضل حاشیه‌نشینی، ابعاد و تأثیرهای منفی آن در رخداد جرم، شناسایی شود و مورد کنکاش قرار گیرد و در نهایت، راه‌کارهایی کاربردی برای حل این معضل و حرکت در مسیر کاهش جرم و افزایش امنیت مناطق حاشیه‌نشین ارائه شود. این پژوهش از نوع بنیادی - کاربردی بوده و روش توصیفی جهت انجام آن استفاده شده و گردآوری اطلاعات نیز با بهره‌گیری از روش اسنادی انجام گرفته است. نتایج پژوهش نشان می‌دهند که حاشیه‌نشینی موجب روی آوردن بیشتر مردم به شغل‌های کاذب، فروش مواد مخدر، اعتیاد، فحشا و سایر مفاسد اجتماعی نسبت به سایر مناطق و در نتیجه افزایش درجه جرم‌خیزی در این محله‌ها می‌شود که نقش طراحی محیطی بر ایجاد امنیت در این مناطق، بسیار حائز اهمیت است.