رابطه هدفگرایی و شادی
(ندگان)پدیدآور
جوکار, بهرام
نوع مدرک
Textمقاله پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
شـادی بنیادیترین مفهوم در روانشناسی مثبتگرا است و از این رو شـمار پژوهشهایی که به عوامل مرتبط با آن پرداختهاند هر روز فزونی مییابد. هدف پژوهش حاضر بررسی ابعاد انگیزشی احساس شادی بود. در این راستا تاثیر انواع هدفگرایی, شامل تسلط خواهی، عملکرد گرایشی، و عملکرد پرهیزی بر میزان شادی مورد مطالعه قرار گرفت.
شرکتکنندگان پژوهش، شامل 490 دانشجوی دختر (280نفر) و پسر (210 نفر) دانشکدههای مختلف دانشگاه شیراز بودند. برای سنجش شادی از پرسشنامه تجدیدنظرشده شادی آکسفورد و برای تعیین انواع هدفگرایی از پرسشنامه اهداف پیشرفت استفاده شد. پایایـی پرسشنامهها به روش آلفای کرونباخ و روایی آنها به شیوة تحلیل عوامل و همبستگی گویه ـ نمرة کل، تعیین شد. در مورد پرسشنامه آکسفورد همبستگی با مقیاس تک سوالی اندرو وایتی (1976) نیز به عنوان شاهدی بر روایی در نظر گرفته شد. نتایج بیانگر روایی و پایایی مطلوب پرسشنامهها بود.
با استفاده از رگرسیون چندمتغیره به شیوة همزمان رگرسیون شادی روی انواع هدفگرایی محاسبه شد. یافتهها نشان داد که هدف تسلط به شیوة مثبت و معنیدار و هدف عملکرد پرهیزی به گونه منفی و معنیدار پیشبینیکننده شادی بودند. در مورد هدف عملکرد گرایشی جهت پیش بینی مثبت بود اما قدرت پیشبینی ضعیف بود. نتایج حاصله موید فرضیه پژوهش مبنی بر تاثیر نوع اهداف بر شادی، و نشانگر ابعاد انگیزشی شادی بود.
کلید واژگان
شادیهدفگرایی
انگیزش پیشرفت
شماره نشریه
5تاریخ نشر
2007-04-211386-02-01
ناشر
دانشگاه تبریزUniversity of Tabriz



