شناسایی و رتبه‌بندی عوامل مؤثر بر تمایل به ترک شغل کارکنان با استفاده از تکنیک Fuzzy Dematel (مورد مطالعه: فرماندهی انتظامی شهرستان استهبان)

Abstract

از نگرانی‌های عمده مدیریت منابع انسانی سازمان‌های امروزی ترک شغل کارکنان کلیدی آن‌هاست و سازمان‌ها همواره خواهان شناسایی عوامل مؤثر بر کاهش تمایل به ترک شغل کارکنان خود هستند. زیرا هزینه‌های ناشی از انتخاب، استخدام، هدایت و آموزش کارکنان جدید و هزینه‌های ناشی از کاهش روحیه کارکنان، فشار بر کارکنان باقی‌مانده و از دست دادن سرمایه اجتماعی؛ از ترک شغل ناشی می‌شوند. بنابراین شناخت عواملی که زمینه ترک شغل کارکنان را فراهم می‌آورند، می-تواند به واحد منابع انسانی در جهت تصمیم‌گیری بهتر کمک شایانی کند. تحقیق حاضر باهدف شناسایی این علل شکل گرفت. بر اساس مبانی نظری موجود و استفاده از نظرات خبرگان، عوامل مؤثر در تمایل به ترک شغل کارکنان در قالب 11 شاخص شناسایی شدند. جهت اولویت‌بندی عوامل شناسایی‌شده از روش دیمتل فازی مثلثی، استفاده گردید. نتایج حاکی از این بود که شاخص‌های: سن، فرسودگی شغلی، تعارض اهداف فردی با اهداف سازمان، فقدان محیط کاری و خانوادگی حمایت‌کننده، استرس شغلی، کنترل و نظارت بیش‌ازحد و کمبود نیرو، جزو ابعاد تأثیرگذار و به‌بیان‌دیگر علت هستند و شاخص‌های: فشار روحی و توقعات بی‌جا، پایین بودن میزان حقوق و مزایا، عدم وجود فضای اعتماد در سازمان و رقابت منفی و ناسالم، جز ابعاد تأثیرپذیر و یا به‌بیان‌دیگر معلول‌ها می‌باشند.