مطالعه عوامل جامعه‌شناختی رانندگی پرخطر

Abstract

ضرورت استفاده گسترده از وسایل نقلیه در زندگی روزمره موجب افزایش تعداد تصادفات جاده‌ای و شهری به‌صورت مکرر و با میزان مرگ و میر بالا شده است. آمارها نشان می‌دهند که در هر 5 ثانیه بر اثر حوادث رانندگی یک مرگ رخ می‌دهد. تراژدی حوادث ترافیکی جاده‌ای در ایران به مراتب وخیم‌تر از سایر مناطق دنیا است و وجه تمایز کشور ایران با سایر کشورها مربوط به روند افزایشی شاخص تصادفات می‌باشد و این امر بیانگر الگوی رفتار پرخطر رانندگی در کشور ماست. هدف از این مطالعه، بررسی علل جامعه‌شناختی رانندگی پرخطر در جامعه ایران بوده که با روش اسنادی و تحلیل محتوای علمی انجام شده است. بر اساس نظریه صاحب‌نظران، عوامل مؤثر بر رفتار رانندگى پرخطر به سه دسته، عوامل افزایش‌دهنده، عوامل کاهش‌دهنده و عوامل پایگاهی کنترل‌کننده تقسیم می‌شوند. رفتار رانندگی پرخطر مانند هر نوع هنجارشکنی در جامعه ما عمدتاً مربوط به افرادی است که یا هنجارپذیر نشده‌اند یا بنا به دلایلی از هنجارهای اجتماعی سرپیچی می‌کنند. هم‌چنین فقدان یا ضعف فرهنگ رانندگی در میان اکثر رانندگان مشاهده می‌شود. ضعف نظارت‌های اجتماعی، در بروز و ظهور هر نوع رفتار انحراف‌آمیز، از جمله رانندگی پرخطر، تأثیر دارد و در نهایت تردشدگی اجتماعی و تشدید پدیده خودی و غیرخودی در جامعه از عوامل بروز خشونت‌های اجتماعی و از جمله رانندگی پرخطر است.