تحولات قانونی مقررات حاکم بر دادرسی طلاق در ایران و تأثیر آن در حفظ نظام خانواده

Abstract

موضوع افزایش میزان طلاق در کشور، یکی از چالشهای مهم اجتماعی به شمار میرود. در این مقاله تلاش شده است تا با یک رویکرد تاریخی و نیز مطالعهی تحلیلی تحولات قانونی در زمینهی دادرسی طلاق، تأثیر این تحولات بر میزان طلاق بررسی گردد. مطالعهی تاریخی و تحلیل مقررات کنونی، حکایت از این دارد که قوانین حاکم بر دادرسی طلاق باید به گونهای تدوین شود که زوجین را در جهت صلح و سازش و انصراف از طلاق، هدایت نماید. در قانون جدید حمایت خانواده، پیشبینی مقرراتی همچون تشکیل دادگاه خانواده به عنوان یک مرجع اختصاصی، ارجاع زوجین متقاضی طلاق به داوری و مراکز مشاوره، تلاش برای صلح و سازش، از جمله نکات مثبتی است که اعمال صحیح آنها میتواند باعث کاهش تعداد طلاق گردد. در مقابل، برخی مواردی که در جهت تسهیل اقامهی دعوای طلاق، پیشبینی شده است، اگر به خوبی از سوی قضات مورد استفاده قرار نگیرد، میتواند موجبات افزایش طلاق در کشور را فراهم آورد.