نقش میانجی‌گرانۀ باورهای غیرمنطقی در ارتباط ابعاد شخصیت با ادراک حمایت اجتماعی بیماران میگرنی

Abstract

ببا توجه به نقش عوامل واسطه‌ای روان‌شناختی در بروز و تشدید میگرن، مطالعۀ حاضر با هدف تبیین نقش میانجی‌گرانۀ باورهای غیرمنطقی در ارتباط ابعاد شخصیت با ادراک حمایت اجتماعی بیماران میگرنی انجام شد. روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعۀ آماری شامل کلیۀ بیمارانی بود که در بهار سال 1396 با شکایت سردرد به بیمارستان خاتم‌الانبیاء شهر زاهدان مراجعه کرده بودند. با روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 200 فرد مبتلا به میگرن با تشخیص قطعی نورولوژیست و پرسشنامۀ میگرن اهواز انتخاب و پرسشنامه‌های حمایت اجتماعی واکس و همکاران، باورهای غیرمنطقی جونز و فرم کوتاه پنج عاملی شخصیت نئو را تکمیل کردند. داده‌های حاصل با استفاده از شاخص‌های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر تجزیه و تفسیر شدند. نتایج نشان دادند که روابط بین هر پنج بعد شخصیت با باورهای غیرمنطقی و ادراک حمایت اجتماعی معنادار بود. شاخص‌های کلی آزمون الگوی پیشنهادی حاکی از برازش مطلوب الگو داشت. نتایج حاصل، حکایت از این داشت که باورهای غیرمنطقی نقش میانجی معناداری را برای رابطۀ ابعاد شخصیت و ادراک حمایت اجتماعی ایفا می‌کند که کاهش باورهای غیرمنطقی و افزایش ادراک حمایت اجتماعی در افراد مبتلا می‌تواند، تأثیر مهمی در کاهش حملات میگرنی داشته باشد.