بررسی اختلالات روانی و مکانیسم‌های دفاعی زنان و دختران آسیب‌دیده‌ی اجتماعی

Abstract

آسیب‌های اجتماعی مربوط به زنان و دختران، یکی از معضلات جامعه است که ارکان جامعه را تهدید می‌کند. عوامل اجتماعی و روانی مختلفی در بروز این پدیده، نقش دارند که در این پژوهش، به بررسی مکانیسم‌های دفاعی و اختلالات روانی و رابطه‌ی این دو متغیر در این دسته از زنان و دختران، پرداخته می‌شود. در این تحقیق، 45 نفر از زنان و دختران آسیب‌دیده‌ی اجتماعی و 45 نفر از زنان و دختران عادی شهرستان بوشهر با استفاده از مقیاس MMPI و مقیاس سبک‌های دفاعی، مورد مطالعه قرارگرفتند. برای تجزیه و تحلیل آماری نیز از آزمون آماری همبستگی پیرسون و T مستقل در دو گروه استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد زنان و دختران آسیب‌دیده‌ی اجتماعی در زیرمقیاس‌های بالینی خودبیمارانگاری، افسردگی، هیستری، خستگی روانی، انحرافات اجتماعی- روانی، پارانویا و اسکیزوفرنی و همچنین مکانیسم‌های رشد نایافته (فرافکنی، انکار، گذار به عمل، مجزاسازی، ناارزنده‌سازی، خیال‌پردازی اوتیستیک، لایه‌سازی و پرخاشگری منفعلانه) و مکانیسم دفاعی روان‌آزرده (دیگردوستی کاذب)، نسبت به زنان و دختران عادی، نمره‌ی بالاتری به دست آوردند؛ همچنین هرچه فرد، بیش‌تر از مکانیسم‌های رشدیافته استفاده کند، در مقیاس بالینی اختلالات روانی نیز نمره‌ی کمتری به دست می‌آورد و بالعکس؛ بنابراین استفاده کمتر از مکانیسم‌های رشدیافته و استفاده‌ی بیشتر از مکانیسم‌های دفاعی رشدنایافته و روان‌آزرده به تشدید مشکلات روانی و اجتماعی آن‌ها دامن می‌زند؛ لذا می‌توان با انجام مداخلات درمانی مختصر و یا پیشرفته (با توجه به سطح مکانیسم‌های دفاعی رشد‌نایافته و روان‌آزرده) به رفع یا کاهش این معضل روانی- اجتماعی پرداخت.