برسی تأثیر تعاملات اجتماعی پلیس با مردم بر پیشگیری از جرم (مطالعه‌ی موردی شهر شیراز)

Abstract

طرح موضوع تعامل پلیس با مردم، نوید‌دهنده‌ی فصل نوینی در روابط اجتماعی ناجا و توسعه‌ی همکاری‌های متقابل پلیس و مردم در برقراری نظم و امنیت شهری بوده است. بدون تردید، تعاملات اجتماعی پلیس و مردم سوگیری مردم را نسبت به پلیس، به سمت اعتماد و اطمینان، گسترش می دهد و زمینه‌ساز احساس مسوولیت، مشارکت اجتماعی، تقویت اعتماد متقابل وبه تبع آن، کاهش میزان جرایم در جامعه خواهد شد. هدف از این تحقیق بررسی تأثیر تعاملات اجتماعی پلیس ومردم در پیشگیری از جرم، با عنایت به تأثیر مؤلفه های، اعتماد متقابل، تعامل فرهنگی و آموزش وآگاه سازی است.روش تحقیق، توصیفی و پیمایشی است.جامعه‌ی آماری را شهروندانِ دارای تحصیلات کلاسیک شهر شیراز در دو طیف کارکنان ناجا و سایر مردم، تشکیل می دهد.حجم نمونه‌ی آن به صورت تصادفی و به تعداد 150نفر از طریق فرمول نمونه‌گیری کوکران، تعیین گردیده است. ابزار جمع‌آوری داده‌ها، پرسش‌نامه‌ی محقق‌ساز است که پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ، مورد تأیید قرار گرفت. برای تعیین روایی، پرسش‌نامه در اختیار چند نفر از استادان دانشگاه علوم انتظامی و فرمانده‌هان و مدیران ارشد استان قرار گرفت که نظر آن‌ها مؤید روایی پرسش‌نامه بود.داده‌ها از طریق آزمون رگرسیون وفریدمن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتیجه‌ی به دست آمده تأیید تمام فرضیه‌ها از سوی هر دو گروه جامعه‌ی آماری است.