• ورود به سامانه
      مشاهده مورد 
      •   صفحهٔ اصلی
      • نشریات فارسی
      • مهندسی و مدیریت آبخیز
      • دوره 4, شماره 3
      • مشاهده مورد
      •   صفحهٔ اصلی
      • نشریات فارسی
      • مهندسی و مدیریت آبخیز
      • دوره 4, شماره 3
      • مشاهده مورد
      JavaScript is disabled for your browser. Some features of this site may not work without it.

      بررسی کارآیی دو نوع پلیمر جاذب رطوبت در افزایش بهره‌وری ‏آب در پروژه‌های بیابان‌زدایی

      (ندگان)پدیدآور
      اسکندری, ذبیح‌اللهغیور, فتح‌اللهشعرباف, امیرحسین
      Thumbnail
      دریافت مدرک مشاهده
      FullText
      اندازه فایل: 
      564.9کیلوبایت
      نوع فايل (MIME): 
      PDF
      نوع مدرک
      Text
      مقاله پژوهشی
      زبان مدرک
      فارسی
      نمایش کامل رکورد
      چکیده
      بحران و کمبود آب در مناطق خشک خصوصا در ایران، برای توسعه کشاورزی و همچنین، به‌منظور گسترش پوشش گیاهی در طرح‌های بیابان‌زدایی به­‌عنوان عامل مهم محدود کننده محسوب می‌شود. دستیابی به راهکارهایی که بتواند بهره‌وری آب را افزایش داده و هزینه‌ها را کاهش دهد، هدف بسیاری از پژوهش‌ها، از جمله این پژوهش می­‌باشد. این پژوهش در بخشی از عرصه بیابانی تحت تأثیر فرسایش بادی واقع در شهرستان آران و بیدگل انجام شد. در این عرصه، دو گونه گیاه تاغ و قره‌داغ کشت شد و خاک محیط ریشه با استفاده از دو نوع ماده پلیمری جاذب رطوبت به ­نام­‌های Aquasorb و TC به میزان پنج گرم در لیتر مخلوط شد. در این پژوهش، تیمار شاهد (بدون پلیمر) هر 14 روز یک‌بار و بقیه تیمارها با اعمال پلیمربه‌فاصله‌های 14، 21، 28، 35 و 42 روز آبیاری شد. در دو سال اول، درصد رطوبت محیط ریشه اندازه‌گیری و در سال سوم نیز زنده‌مانی نهال­‌ها شمارش و داده­‌برداری شد. بررسی نتایج نشان داد اختلاف معنی‌داری بین درصد رطوبت حجمی خاک تیمار شاهد با سایر تیمارهای دور آبیاری در سطح پنج درصد وجود دارد. بررسی تاثیر آبیاری بر روی درصد رطوبت حجمی خاک تیمارهای پلیمردار نشان داد، دور آبیاری 21 روز در فاکتور رطوبت حجمی خاک بیشترین اختلاف معنی‌دار را با شاهد دارد، درحالی‌که اختلاف معنی‌دار بین تیمارهای آبیاری 28 تا 42 روز با کاربرد پلیمر وجود ندارد. به‌عنوان‌مثال، با به‌کار­گیری پلیمر، اختلاف معنی­‌داری بین فواصل آبیاری 28 با 35 و همچنین، 35 با 42 روز در فاکتور رطوبت حجمی خاک به وجود نیامد. در همین ارتباط، بررسی نهال­‌های مستقر شده (زنده‌مانی) بعد از سه سال از زمان کشت نشان داد که با اعمال پلیمر در زمان کشت نهال­‌ها، امکان استقرار مطلوب­ نهال­‌ها وجود دارد. به‌عبارت‌دیگر، می‌توان نتیجه گرفت پلیمرهای مورد استفاده به‌خوبی تنش رطوبتی ناشی از افزایش طول دور آبیاری را جبران کردند و باعث زنده‌مانی و استقرار بهتر نهال­‌ها شدند. بنابراین، می­‌توان مطرح نمود استفاده از پلیمرهای Aquasorb و TC در بالا بردن بهره‌وری آب در پروژه‌های بیابان‌زدایی در شرایط این پژوهش موفقیت­‌آمیز بوده است، به‌طوری­که هزینه‌های آبیاری را بین 50 تا 75 درصد کاهش داده است.
      کلید واژگان
      آران و بیدگل
      بهره‌وری آب
      تاغ و قره‌داغ
      ‏Aquasorb
      ‏TC‏

      شماره نشریه
      3
      تاریخ نشر
      2012-10-22
      1391-08-01
      ناشر
      پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری
      Soil Conservation and Watershed Management Research Institute (SCWMRI)‎
      سازمان پدید آورنده
      مربی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان
      مربی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان
      کارشناس ارشد، اداره کل منابع طبیعی استان اصفهان

      شاپا
      2251-9300
      2322-536X
      URI
      https://dx.doi.org/10.22092/ijwmse.2012.101754
      https://jwem.areeo.ac.ir/article_101754.html
      https://iranjournals.nlai.ir/handle/123456789/12947

      مرور

      همه جای سامانهپایگاه‌ها و مجموعه‌ها بر اساس تاریخ انتشارپدیدآورانعناوینموضوع‌‌هااین مجموعه بر اساس تاریخ انتشارپدیدآورانعناوینموضوع‌‌ها

      حساب من

      ورود به سامانهثبت نام

      تازه ترین ها

      تازه ترین مدارک
      © کليه حقوق اين سامانه برای سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران محفوظ است
      تماس با ما | ارسال بازخورد
      قدرت یافته توسطسیناوب