• ورود به سامانه
      مشاهده مورد 
      •   صفحهٔ اصلی
      • نشریات فارسی
      • علوم دامی (پژوهش و سازندگی)
      • دوره 32, شماره 122
      • مشاهده مورد
      •   صفحهٔ اصلی
      • نشریات فارسی
      • علوم دامی (پژوهش و سازندگی)
      • دوره 32, شماره 122
      • مشاهده مورد
      JavaScript is disabled for your browser. Some features of this site may not work without it.

      تأثیر کاهش تراکم نشانگرها بر صحت پیش‌‌بینی ژنومی روش‌‌های پارامتری

      (ندگان)پدیدآور
      خیرآبادی, خباتفیاضی, جمالروشنفکر, هدایت الهعبداللهی ارپناهی, رستم
      Thumbnail
      دریافت مدرک مشاهده
      FullText
      اندازه فایل: 
      2.680 مگابایت
      نوع فايل (MIME): 
      PDF
      نوع مدرک
      Text
      مقاله پژوهشی
      زبان مدرک
      فارسی
      نمایش کامل رکورد
      چکیده
      افزایش تعداد نشانگرها (p) به تعداد مشاهدات (n)، نخستین چالش انتخاب ژنومی است (مزاحمت ابعاد؛ p >> > n). لذا پژوهش حاضر با هدف امکان کاهش مزاحمت ابعاد، به بررسی تأثیر کاهش تعداد نشانگرها بر صحت پیش‌‌بینی ارزش‌‌های اصلاحی ژنومیک روش‌‌های پارامتری پرداخته است. بدین منظور، برای هر فرد ژنومی متشکل از 10000 نشانگر تک‌‌نوکلئوتیدی دو آللی (SNP) با فواصل یکسان روی 10 کروموزوم (هریک به طول 100 سانتی‌‌مورگان) شبیه‌‌سازی شد. در این پژوهش توزیع‌‌های متفاوت تأثیرات ژنی (یکنواخت، نرمال یا گاما)، سطوح مختلف وراثت‌‌پذیری صفت (05/0، 25/0، 45/0 یا 65/0) و تعداد متفاوت جایگاه‌‌های ژنی (QTL؛ 100 یا 500) به عنوان فرضیات شبیه‌‌سازی در نظر گرفته شد. سپس در یک سناریوی انتخاب 10 یا 20 درصد نشانگرها به‌‌طور تصادفی انتخاب شدند؛ به‌‌طوریکه برای هر یک از جمعیت‌‌های موجود سه ماتریس نشانگری با ابعاد مختلف (همة نشانگرها، 10 یا 20 درصد نشانگرها) تعریف گردید. مطابق یافته‌‌های پژوهش حاضر، به‌‌طورکلی صحت ارزش‌‌های اصلاحی ژنومیک به ترتیب تحت اثر میزان وراثت‌‌پذیری صفت، فاصلة نسل از جمعیت مرجع، تراکم نشانگرها، توزیع و تعداد QTLها و مدل آماری قرار داشت (p ). به‌‌طوریکه در هر سه توزیع آثار ژنی و با هر فُرم ساختار نشانگری (کاهش یا عدم کاهش تراکم نشانگرها) مشاهده شد که در نتیجة کاهش وراثت‌‌پذیری صفت و یا افزایش فاصله از جمعیت مرجع میزان صحت پیش‌‌بینی‌‌ها به طور چشم‌‌گیری تقلیل یافت (p ). بررسی اثر کاهش تراکم نشانگرها بر صحت پیش‌‌بینی ژنومی صفات با معماری ژنتیکی متفاوت نشان داد که جز در مورد صفات با وراثت‌‌پذیری پائین (05/0) و تعداد زیاد QTL (500) با توزیع ژنی گاما، به‌‌طورکلی کاهش تراکم نشانگری به‌‌طور معنی‌‌داری منجر به اُفت صحت پیش‌‌بینی‌‌های ژنومیک روش‌‌های پارامتری خواهد شد (p ).
      کلید واژگان
      چالش ابعاد
      کاهش نشانگرها
      صحت ارزیابی‌‌های ژنومیک
      معماری ژنتیک صفت

      شماره نشریه
      122
      تاریخ نشر
      2019-05-22
      1398-03-01
      ناشر
      موسسه تحقیقات علوم دامی کشور
      Agricultural Research,Education and Extension Organization
      سازمان پدید آورنده
      دانشجوی دکتری ژنتیک و اصلاح نژاد دام دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان
      دانشیار گروه علوم دامی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان
      استاد گروه علوم دامی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان
      استادیار گروه علوم دام و طیور پردیس ابوریحان دانشگاه تهران

      شاپا
      2588-6436
      2588-6428
      URI
      https://dx.doi.org/10.22092/asj.2017.115459.1536
      https://asj.areeo.ac.ir/article_119193.html
      https://iranjournals.nlai.ir/handle/123456789/12586

      مرور

      همه جای سامانهپایگاه‌ها و مجموعه‌ها بر اساس تاریخ انتشارپدیدآورانعناوینموضوع‌‌هااین مجموعه بر اساس تاریخ انتشارپدیدآورانعناوینموضوع‌‌ها

      حساب من

      ورود به سامانهثبت نام

      تازه ترین ها

      تازه ترین مدارک
      © کليه حقوق اين سامانه برای سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران محفوظ است
      تماس با ما | ارسال بازخورد
      قدرت یافته توسطسیناوب