ارزیابی کمی عملکرد تقاطع‌های غیرهمسطح از دید استفاده کنندگان (نمونه موردی: شهر ارومیه،تقاطع غیر همسطح مدرس)

Abstract

<em>در معابر شهری وقتی بهبود وضعیت یک تقاطع مد نظر قرار می گیرد، یکی از پیشنهادات برای افزایش کارایی تقاطع‌ها، ساخت تقاطع‌های غیر همسطح می باشد. </em><em>با توجه به اینکه رابطه شهر و استفاده کنندگان از شهر دو سویه است </em><em>بهره مندی از نظرات شهروندان می‌تواند در راستای بهبود کارایی تقاطع‌های غیر همسطح مفید باشد</em><em>.</em><em>هدف از این تحقیق ارزیابی عملکرد تقاطع غیر همسطح بر اساس متغیرهایی چون ایمنی عابران پیاده و دوچرخه، عملکرد چپگردها و سازگاری با محیط کالبدی اطراف می‌باشد. برای نیل به این هدف ابتدا مقالات و کتب موجود در این زمینه مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت، سپس تعداد</em><em>40</em><em> پرسشنامه که اعتبار آن بر اساس آلفای کرونباخ با مقدار</em><em>752/0 </em><em>تأیید شده است بین استفاده کننده گان از تقاطع غیرهمسطح توزیع شده و برای بررسی ارتباط بین متغیرها از آزمون تاوکندال</em><em>C</em><em> وضریب اسپیرمن استفاده شده است. نتایج بدست آمده از تحلیل دو آزمون فوق بیانگر آن است که بین ایمنی عابران پیاده، دوچرخه و عملکرد چپ گردها و نیز سازگاری تقاطع غیرهمسطح با محیط کالبدی اطراف ارتباط معناداری وجود دارد.</em><br /> <em> </em>