سیاست‌هایی جهت افزایش قدرت رقابت ایران در تجارت حمل و نقل دریایی

Abstract

<em>مسأله </em><em>تجارت دریایی</em><em> بخصوص در منطقه حساس خلیج فارس و دریای عمان که قطب تجارت و نفت دنیاست گسترده­تر از پیش شده است. رقابت فشرده با بنادر مدرن خلیج فارس مانند دبی و جبل علی، وضعیت جذب و پهلوگیری تجاری را پیچیده­تر کرده است و از آنجایی که رونق بنادر ما تابع تجارت ماست، بنابراین</em><em>،</em><em> میزان رونق و شکوفایی تجارت بر میزان رونق و شکوفایی بنادر اثر می­گذارد.</em><em>این مطالعه به بررسی تأثیر عوامل اقتصادی، سیاسی و فرهنگی بر میزان پهلوگیری کشتی­های تجاری و حمل و نقل دریایی و شناخت محدودیت­های مختلفی که کشتی­های تجاری خارجی برای پهلوگیری در بنادر</em><em> جنوب </em><em> ایران دارند و همچنین محدودیت­ها و موانعی که بنادر داخلی جهت ارائه خدمات مناسب به این کشتی­ها دارند، می‌پردازد و درنهایت، ارائه راهکارهایی جهت غلبه بر این موانع است. </em><em>نتایج نشان داد که </em><em>بین عوامل اقتصادی، سیاسی و فرهنگی و زیر مولفه های آن‌ها (عوارض بندری، هزینه‌های تخلیه و بارگیری، خصوصی سازی بنادر، هزینه‌های حمل و نقل بین المللی، تبلیغات، ارتباط با سایر سازمان‌های مرتبط، تحریم‌ها، قوانین داخلی و عوامل مدیریتی) و میزان ترددهای تجاری در ایران رابطه معنی­داری وجوددارد؛ </em><em>لذا می‌توان گفت که رابطه مثبت و قوی بین آن‌ دو برقرار است. با توجه به نتایج تحقیق، </em><em>پیشنهاد می­گردد که در نرخ­گذاری برای عوارض بندری، هزینه­های تخلیه و بارگیری و هزینه­های حمل و نقل و سایر هزینه­های بندری عامل رقابت با سایر بنادر منطقه مدنظر قرار گیرد و نرخ­ها به صورت رقابتی تعیین گردد.</em><br /> <strong><em> </em></strong><br />