مقایسه تأثیر افزودن اسیدچرب امگا-6 و پودر چربی پالم به جیره فلاشینگ بر بازده تلقیح مصنوعی لاپاراسکوپیک میش های شال

Abstract

هدف از پژوهش حاضر، مقایسه تأثیر افزودن روغن سویا به‌ عنوان منبع اسیدچرب امگا-6 و روغن هیدروژنه پالم به عنوان منبع چربی اشباع به جیره فلاشینگ بر بازده تلقیح مصنوعی میشهای شال بود. تعداد 111 رأس میش شال بر اساس جیره غذایی به سه گروه آزمایشی: 1- شاهد (C)، تغذیه شده با جیره فلاشینگ بدون مکمل چربی 2- پودر چربی پالم (PHO)، تغذیه شده با جیره فلاشینگ دارای 5/3 درصد پودر چربی پالم و 3- روغن سویا (SO)، تغذیه شده با جیره فلاشینگ دارای 5/3 درصد روغن سویا تقسیم شدند. همزمانسازی فحلی با استفاده از اسفنج پروژسترون انجام شد. نرخ بروز فحلی ثبت و 48 ساعت پس از اسفنجبرداری، تلقیح مصنوعی با روش لاپاراسکوپیک انجام شد. دوازده روز پس از تلقیح، قوچ‌های بارور وارد گله شدند. تعداد و وزن بره‌های متولد و از شیرگرفته ثبت شدند. روغن سویا باعث افزایش نرخ چندقلوزایی نسبت به پودر چربی پالم و افزایش نرخ زادآوری و بره‌زایی نسبت به هر دو گروه دیگر شد و به تبع آنها نرخ بره‌گیری نیز در میش‌های دریافت کننده روغن سویا به طور معنی‌داری نسبت به دو گروه دیگر بالاتر بود. در میش‌هایی که پودر چربی پالم دریافت کردند، نرخ زنده‌مانی بره از زمان تولد تا سن نود روزگی نسبت به گروه شاهد به طور معنی‌داری کمتر بود. در برنامههای تلقیح مصنوعی و نیز جفت‌گیری طبیعی همزمان شده، گنجاندن روغن سویا در جیره فلاشینگ می‌تواند بازده تولیدمثل را بهبود دهد. همچنین توصیه می‌شود از به‌کار بردن پودر چربی پالم در جیره فلاشینگ گوسفند اجتناب شود.