تحلیل ساختار روایی رمان سلوک بر اساس نظریّة ژنت

Abstract

<strong>چکیده</strong> <br />استفادة مؤثّر از فنون روایی منجر به خلق آثاری موفّق در حوزة ادبیّات داستانی شده است. محمود دولت­آبادی نویسنده­ای برجسته در این حوزه و داستان <em>سلوک</em> وی، جزو آثار جریان سیّال ذهن است. این پژوهش، به شیوة توصیفی - تحلیلی، در پی شناسایی تأثیر به کارگیری فنون روایی بر داستان <em>سلوک</em> است؛ به همین منظور، بعد از معرّفی نظریّة ژنت و شرح نظریّۀ روایت وی در سه سطح «زمان دستوری: نظم و ترتیب، تداوم، بسامد»، «وجه: فاصله و کانونی‌شدگی)»، «صدا یا لحن»، داستان سلوک در این ساختار تحلیل شده است. نتیجة پژوهش حاکی از آن است که داستان <em>سلوک</em> به شیوة زمان­پریشی به کلّی از جریان خطّی رخدادها فاصله گرفته و همۀ رخدادهای داستان با شتاب یکسان نقل نشده­اند،­ راوی نیز از زوایای دید متفاوت ادراکی، روان­شناختی و ایدئولوژیکی به مشاهدة کانونی­گرهای داستان نشسته و این خود از عواملی است که بر جذّابیّت داستان <em>سلوک</em> افزوده است. کاربرد گفت‌وگوهای طولانی نیز سبب چندصدا شدن متن داستان شده است. <br />