اثرات بیولوژیکی تفاله انگور بر فراسنجه های عملکرد رشدو متابولیت های خونی بره های پرواری افشاری

Abstract

هدف این پژوهش، بررسی اثرات بیولوژیکی مصرف سطوح مختلف تفاله انگور بر فراسنجه­های رشد و متابولیت­های خونی بره­های پرواری افشاری بود. برای این منظور، از تفاله انگور سیاه یکی از کارخانه­های آب­میوه­گیری استفاده شد. تفاله­ها به آزمایشگاه موسسه تحقیقات علوم دامی کشور منتقل و در فضای مسقف، با تهویه مناسب خشک شدند. سپس ترکیبات شیمیایی تفاله انگور اندازه­گیری شد. برای بررسی عملکرد پروار، از 30 راس بره نر افشاری تغذیه شده با سطوح صفر، 20، 40، 60 و80 درصد تفاله خشک انگور به جای یونجه (به­مدت 90 روز) در طرح کاملاً تصادفی استفاده شد. فراسنجه­های عملکردی شامل افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل خوراک تعیین شدند. متابولیت­های خونی شامل گلوکز، نیتروژن­کل و نیتروژن اوره­ای پلاسمای خون، در هر 28 روز یک­بار اندازه­گیری شدند. پروتئین­خام، دیواره سلولی و ترکیبات فنلی تفاله­انگور به­ترتیب 3/8، 8/57 و 8/5 درصدماده خشک شدند. خوراک مصرفی روزانه (گرم در ماده خشک)، میزان افزایش وزن روزانه(گرم) و ضریب تبدیل خوراک بره­های آزمایشی تغذیه شده با مصرف 40 درصد تفاله انگور (تیمار بهینه) به­ترتیب 6/1675، 1/218 و 7/7 بودند که با تیمارهای دیگر تفاوت معنی­داری داشتند (‍05/0P<). درمجموع، مناسب­ترین عملکرد متناسب با ضریب تبدیل خوراک بره­های پرواری، در تیمار آزمایشی 40 درصد تفاله انگور به­دست آمد. به­نظر می­رسد استفاده مناسب از تفاله انگور در خوراک بره­های پرواری، باعث افزایش سرعت رشد و کاهش ضریب تبدیل خوراک می­گردد. همچنین مصرف بهینه تفاله انگور می­تواند باعث افزایش تولید و نیز کاهش هزینه خوراک شود.