بیمارستان و دارالشفاء در حرم مطهر رضوی درآئینه تاریخ

Abstract

<span> مشهدالرضا از روزگارانِ کهن موردِ توجه مسلمانانِ جهان بوده و موقوفات زیادی به منظور آبادانی و رفاه و آسایشِ زائران و مجاوران وقفِ حرمِ مطهر شده است، از اهدافِ اصلی واقفان و یکی از مصارفِ عمدۀ منافعِ موقوفات، توجه به بهداشتِ عمومی، طبابت و مداوا و پرستاری ورعایتِ حالِ زائرانِ بیمار بوده و به تَبَع آن تأسیسِ بیمارستان در جوارِ مزارِ کثیر الانوار حضرت ثامن الحجج علیه السلام از ملزوماتِ اسبابِ رفاه وآسایش زائران محسوب می شده است. شواهد و قرائن تاریخی و اسنادِ و وقفنامه های موجود در اواخرِ دورۀ تیموری و اوائلِ دورۀ صفوی نشان می دهد از زمان های قدیم شفاخانه و دارالشفاء وجود داشته و به لحاظِ انتساب به حضرت(ع) دارالشــــفاء نام گرفته است. ما در این مقاله بر آن هستیم که تأسیسِ بیمارستان و دارالشفاء را در حرم مطهر رضوی بر اساسِ اسناد و وقفنامه های موجود درآستان قدس رضوی مورد بررسی قرار دهیم.</span>