بررسی تاثیر متغیرهای طرح اختلاط و گونه‌ی خزه بر کیفیت پذیرش ‌زیستی پانل‌های نمای بتنی در اقلیم مدیترانه‌ای

Abstract

اخیرا نمای بتنی پذیرنده‌‌زیستی به عنوان یک سیستم نمای سبز خودپایدار، بدون نیاز به مکانیزم‌های تعمیر و آبیاری، توجه مهندسان را به استفاده از آن در اقلیم مدیترانه‌ای جلب نموده است. با این حال به‌کارگیری این نما به دلیل زمان‌‌بر بودن فرآیند زیست‌پذیری بتن با موانعی روبرو می‌باشد. در این پژوهش به‌منظور افزایش سرعت و کیفیت زیست‌پذیری بتن با استفاده از مصالح متداول، 8 نمونه بر مبنای طرح مخلوط شاهد، حاوی سیمان سفید، آب، شن (mm4-8) و ریزدانه ماسه (mm0-4) با نسبت آب به سیمان 0.6، به همراه سه گونه خزه شیت، خزه لیورورت و خزه باربولا به مدت 16 هفته مورد آزمایش قرار گرفت. نتایج مشخص نمود که افزودن 54 گرم (20% از محتوای آب) سرکه سفید به مخلوط پانل شماره 3 همچنین جایگزینی 40% از ریزدانه‌ها و درشت‌دانه‌ها با ریزدانه‌های پومیس و درشت‌دانه‌های لیکا در مخلوط پانل شماره 6، که به طور خاص باعث کاهش سطح PH بستر به مقادیر کمتر از 14 و افزایش ظرفیت جذب آب و تخلخل بتن می‌گردند، مدت ‌زمان زیست‌پذیری پانل‌ها را در مقایسه با نمونه شاهد به 25 روز کاهش داده است. همچنین، جایگزینی سبک‌دانه‌های پومیس با بخشی از ریزدانه در مخلوط پانل شماره 5 و سبک‌دانه‌های لیکا با بخشی از ریزدانه و درشت‌دانه در مخلوط پانل شماره 8، منجر به رشد خزه روی سطح پانل‌ها در اواخر هفته پنجم آزمایش گردید. متعاقبا در اواسط هفته شانزدهم آزمایش شواهد رشد خزه روی پانل شماره 2 با مخلوط حاوی 4.5 گرم (1% از وزن سیمان) پودر آلومینیم مشاهده شد. تا پایان هفته شانزدهم آزمایش، نشانه‌هایی مبتنی بر رشد خزه روی نمونه شاهد (پانل شماره 1)، نمونه حاوی اوره (پانل شماره4) و نمونه حاوی درشت‌دانه لیکا و ریزدانه ماسه (پانل شماره 7) مشاهده نشده است. بر اساس یافته‌ها خزه شیت در تمام نمونه‌ها سریع‌ترین و پایدارترین روند رشد را نشان داده است.