مروری بر مقاومت بتن ژئوپلیمری در برابر دماهای بالا

Abstract

ژئوپلیمر به‌عنوان یک جایگزین برای سیمان پرتلند معمولی (OPC) شناخته می‌شود، زیرا در فرآیند تولید خود انتشار کربن کمتری دارد، مقاومت بالاتری از خود نشان می‌دهد و دوام خوبی دارد. چارچوب غیرآلی آن ویژگی‌های مقاومت در برابر دماهای بالا را تعیین می‌کند. این مقاله تحولی فیزیکوشیمیایی ژئوپلیمر را در برابر افزایش دما از نظر فرآیندهای آبدارشدگی و دی‌هیدروکسیلاسیون، تغییر فاز، تغییر ساختار منافذ و انقباض حرارتی نشان می‌دهد، که توضیحی برای مقاومت بهتر آن در برابر دماهای بالا در مقایسه با تغییرات سیمان پرتلند معمولی تحت دماهای بالا ارائه می‌دهد. تغییرات مقاومت مکانیکی بتن ژئوپلیمر و مکانیسم‌های مربوط به افزایش/کاهش مقاومت آن تحت دماهای بالا نیز بر این اساس جمع‌بندی شده‌اند. عوامل درونی تأثیرگذار بر مقاومت در برابر دماهای بالا در بتن ژئوپلیمر به‌طور جامع بررسی شده‌اند، از جمله انتخاب پیش‌ماده‌ها، نوع کاتیون‌های قلیایی، نسبت Si/Al در کل سیستم ژئوپلیمری و مصالح سنگی. افزودن برخی افزودنی‌ها و الیاف می‌تواند به بهبود عملکرد بتن ژئوپلیمر در برابر دماهای بالا کمک کند. برخی از محققان به کاربرد مقاومت در برابر دماهای بالای ژئوپلیمر پرداخته‌اند و تلاش‌های آن‌ها به‌طور جامع در اینجا بررسی نشده است. درک‌هایی که توسط این مقاله ارائه می‌شود، برای محققان و مهندسانی که قصد دارند مطالعات و کاربردهای بیشتر در زمینه مقاومت در برابر دماهای بالای ژئوپلیمر انجام دهند، ارزشمند خواهد بود.