• ورود به سامانه
      مشاهده مورد 
      •   صفحهٔ اصلی
      • نشریات فارسی
      • فصلنامه جغرافیا و آمایش شهری- منطقه ای
      • دوره 15, شماره 54
      • مشاهده مورد
      •   صفحهٔ اصلی
      • نشریات فارسی
      • فصلنامه جغرافیا و آمایش شهری- منطقه ای
      • دوره 15, شماره 54
      • مشاهده مورد
      JavaScript is disabled for your browser. Some features of this site may not work without it.

      ارزیابی شاخص‌های بهینة آسایش اقلیمی و آینده‌نگری تنش‌های گرمایی در شهر زاهدان؛ (راهبردی جهت سازگاری با تغییر اقلیم)

      (ندگان)پدیدآور
      میر, فاطمهخسروی, محمودشجاع, فائزه
      Thumbnail
      نوع مدرک
      Text
      مقاله پژوهشی
      زبان مدرک
      فارسی
      نمایش کامل رکورد
      چکیده
      تنش‌های گرمایی در فصول گرم سال، افراد بسیاری را در معرض خطر گرمازدگی و سایر عوارض ناشی از گرما قرار می‌دهند. هدف تحقیق حاضر، ارزیابی جامع شاخص‌های تنش گرمایی و مدل‌سازی تغییرات اقلیمی در شهر زاهدان است تا بتوان با درک بهتر تأثیرات متقابل عوامل اقلیمی و شهری، راهکارهای مؤثری برای افزایش تاب‌آوری شهری ارائه نمود. برای این منظور، فراسنج‌های اقلیمی مورد نیاز محاسبة شاخص‌ها برای دورة مشاهداتی (1985-2014) از سازمان هواشناسی کشور اخذ گردید. برونداد روزانة دمای کمینه و بیشینة سه مدل «CNRM-CM6-1»، «CNRM-ESM2-1» و «MIROC6» نیز جهت شبیه‌سازی‌های آینده (2099-2015) تحت دو سناریوی «SSP2-4.5» و «SSP5-8.5» از وبسایت «ESGF» دریافت شد. برای انتخاب نمایة بهینة تنش دمایی، نخست مقادیر شاخص‌های مختلف محاسبه و سپس براساس معیار اهمیت وزن نسبی، شاخص مناسب تعیین­گردید. در ادامه میزان دقت و کارایی خروجی خام GCMهای منتخب، در قالب دیاگرام تیلور مورد ارزیابی قرارگرفت و اٌریبی مدل‌ها نیز با کاربرد روش مقیاس‌گذاری واریانس تصحیح شد. نتایج نشان­داد اگرچه شاخص‌های زیست‌اقلیمی شرایط نسبتاً مشابهی از وضعیت تنش‌های گرمایی زاهدان ارائه می‌دهند اما برمبنای معیار اهمیت نسبی دو فراسنج دمای هوا و رطوبت نسبی به­ترتیب با وزن نسبی 568/0 و 409/0 تفاوت چشمگیری با دیگر پارامترها دارند؛ بنابراین شاخص‌های DI «Thom»، «DI Mistry» و «MDI» که مبتنی بر این دو پارامتر محاسبه­می‌شوند به­دلیل انحراف معیار کمتر و وزن نسبی بالاتر، به‌عنوان شاخص‌های مطلوب تعیین تنش‌های دمایی در منطقه انتخاب شدند. برونداد حاصل از اجرای گروهی مدل‌ها نیز نشان­داد که روند افزایشی دما تا انتهای سال 2099 تحت هر دو سناریوی «SSP2-4.5» و «SSP5-8.5» به­ترتیب با مقدار Z من-کندال 68/9 و 21/12 (دمای بیشینه) و 3/8 و 47/11 (دمای کمینه) در سطح اطمینان 99/0 معنی‌دار است. بدین­ترتیب با توجه به آینده‌نگری شاخص DI، ماه‌های آبان، آذر و اسفند پیشتاز روند صعودی این نمایه هستند که در بازه زمانی 2099-2066 مقادیر آن طی ماه‌های ذکرشده به­ترتیب 4/4، 1/4 و 5/3 درجة سلسیوس نسبت به دورة پایه افزایش خواهد یافت. یافته‌های این پژوهش می‌تواند در تدوین برنامه‌های آمایش شهری و طراحی فضاهای شهری سازگار با اقلیم، به­منظور کاهش اثرات سوء گرمایش جهانی بر آسایش ساکنان زاهدان، مورد استفاده قرارگیرد.
      کلید واژگان
      تغییر اقلیم
      سازگاری
      شاخص‌های زیست‌اقلیمی
      مدل‌های «CMIP6»
      آنالیز وزن نسبی
      آمایش سرزمین و برنامه ریزی منطقه ای

      شماره نشریه
      54
      تاریخ نشر
      2025-03-21
      1404-01-01
      ناشر
      دانشگاه سیستان و بلوچستان
      سازمان پدید آورنده
      دانش‌آموختة کارشناسی ارشد اقلیم‌شناسی، گروه جغرافیای طبیعی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
      استاد اقلیم‌شناسی، گروه جغرافیای طبیعی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
      پژوهشگر پسادکتری اقلیم‌شناسی، گروه جغرافیای طبیعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

      شاپا
      2345-2277
      URI
      https://dx.doi.org/10.22111/gaij.2025.50467.3247
      https://gaij.usb.ac.ir/article_8806.html
      https://iranjournals.nlai.ir/handle/123456789/1162333

      مرور

      همه جای سامانهپایگاه‌ها و مجموعه‌ها بر اساس تاریخ انتشارپدیدآورانعناوینموضوع‌‌هااین مجموعه بر اساس تاریخ انتشارپدیدآورانعناوینموضوع‌‌ها

      حساب من

      ورود به سامانهثبت نام

      تازه ترین ها

      تازه ترین مدارک
      © کليه حقوق اين سامانه برای سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران محفوظ است
      تماس با ما | ارسال بازخورد
      قدرت یافته توسطسیناوب