تأثیر پماد حاوی عصاره گیاه پنیرک بر شدّت درد زخم اپیزیاتومی در زنان نخستزا: کارآزمایی بالینی سهسوکور
(ندگان)پدیدآور
جعفری, زهرهدولتیان, دکتر ماهرخمجاب, دکتر فرازاشرفی وند, دکتر سپیدهمحمدی, فریمانوع مدرک
Textاصیل پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
مقدمه: یکی از مداخلات پزشکی در زایمان، اپیزیاتومی میباشد که برای وسیعتر کردن دهانه خروجی لگن بهکار میرود. درد ناشی از اپیزیاتومی کیفیت زندگی مادر را تحت تأثیر قرار میدهد. پنیرک یکی از قدیمیترین گیاهان دارویی است که بهدلیل دارا بودن فلاونوئیدها و ترکیبات فنولی، دارای خاصیت بهبود درد میباشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر پماد گیاه پنیرک بر شدّت درد زخم اپیزیاتومی در زنان نخستزا انجام گرفت.روشکار: این پژوهش کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل تصادفی سهسوکور، بر روی 92 زن نخستزای (43 نفر در گروه گیاه پنیرک و 49 نفر در گروه دارونما) مراجعه کننده به بیمارستان مهدیه شهر تهران در سال 1402-1401 انجام گرفت. پس از زایمان، بهمدّت 10 شب و هر روز 2 مرتبه از پماد جهت استعمال موضعی بر روی برش اپیزیاتومی به اندازه یک بند انگشت برای هر دو گروه مطالعه تجویز شد. ابزارهای گردآوری دادهها شامل پرسشنامه دموگرافیک، چکلیست مشخصات مامایی و مقیاس عددی دیداری درد بود. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 27) و آزمونهای کای اسکوئر، تی مستقل و دقیق فیشر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد.یافته ها: هر دو گروه گیاه پنیرک و دارونما از نظر ویژگیهای دموگرافیک، مامایی و وضعیت بهداشتی قبل از مداخله اختلاف آماری معناداری نداشتند (05/0p>). نمره شدّت درد در دو گروه قبل از مداخله اختلاف آماری معناداری نداشت (809/0=p). میانگین نمره درد در گروه پنیرک روز پنجم و روز دهم در مقایسه با گروه دارونما اختلاف آماری معناداری داشت (001/0p). نمره شدّت درد در دو گروه قبل از مداخله اختلاف آماری معناداری نداشت (809/0=p). میانگین نمره درد در گروه پنیرک روز پنجم و روز دهم در مقایسه با گروه دارونما اختلاف آماری معناداری داشت (001/0p
کلید واژگان
اپیزیاتومیدرد
گیاه پنیرک
مامایی
شماره نشریه
7تاریخ نشر
2024-09-221403-07-01
ناشر
Mashhad University of Medical SciencesMashhad University of Medical Sciences
سازمان پدید آورنده
دانشجوی کارشناسی ارشد مامایی، گروه مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.استاد، گروه مامایی و بهداشت باروری، مرکز تحقیقات مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
استاد گروه فارماکوگنوزی، مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
کارشناس ارشد سلامت و رفاه اجتماعی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
شاپا
1680-29932008-2363




