جایگاه رویکرد بازآفرینی شهری در کاهش معضلات امنیت اجتماعی بافت فرسوده (مطالعه موردی: محلات نخل ناخدا بندرعباس)

Abstract

پژوهش حاضر که از نظر هدف کاربری، از لحاظ روش تحقیق، توصیفی و شیوه گردآوری اطاعات در آن، کتابخانه ای- میدانی(توزیع 378 پرسشنامه بر اساس روش کوکران)است. نحوه تحلیل پرسشنامه­ها با استفاده از روش AHP و با اختصاص امتیازی از 1 تا 5 برای هر سؤال بود. در ادامه امتیاز هر یک از معیارهای تأثیرگذار بر بازآفرینی شهری؛ شامل روابط همسایگی و امنیت، حس تعلق، مشارکت مردم، وضعیت زیست محیطی، وضعیت اقتصادی و وضعیت کالبدی در هر دو محله محاسبه گردید. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از نرم افزارهای Spss و Excel مورد آزمون و تحلیل قرار گرفته اند. جهت تحلیل عوامل داخلی(نقاط قوت و ضعف) و خارجی(فرصت ها و تهدید ها) موثر بر بازآفرینی بافت فرسوده شهر بندرعباس، از مدل تلفیقی SWOT-AHP بهره گرفته شده است. همچنین از نرم افزار Expertchoice برای وزن دهی شاخص ها بهره گرفته شده است. بر اساس نتایج تحقیق، در گروه نقاط قوت محله نخل ناخدا ؛ بهره مندی از جاذبه بازار(وزن نهایی،0.288)، وجود اماکن مذهبی به عنوان یک عنصر شاخص زیارتی و تفریحی(وزن نهایی،0.21)، دسترسی مطلوب به مرکز شهر(وزن نهایی،0.140) و مهمترین نقاط ضعف؛ بالا بودن نرخ بیکاری(وزن نهایی، 0.303)، کمبود منابع مالی جهت بهسازی بافت(وزن نهایی، 0.182) و فراهم نبودن زمینه های قانونی مشارکت مردم درطرح ها(وزن نهایی، 0.162) هستند. مهمترین فرصت­ها؛ همجواری با بازار(وزن نهایی،0.251)، تمایل بالای ساکنان به مشارکت در طرح بازآفرینی محله(وزن نهایی،0.213) و امکان ارتقای وضعیت اقتصادی ساکنان با تقویت خدمات سیاحتی و گردشگری و مبتنی بر دریا (وزن نهایی،0.146) و مهمترین تهدیدها؛ عدم توجه به مشارکت مردم(وزن نهایی،0.389)، مهاجرت ساکنان اصیل محله(وزن نهایی،0.205) و کاهش حس تعلق به مکان در میان ساکنین(وزن نهایی،0.182) به شمار می­آیند.