ارتقای امنیت اجتماعی در سایه رویکرد پلیس جامعه محور

Abstract

امنیت نیاز اولیه آدمی است که در زیست جمعی انسان ها وضعیت و حساسیت خاصی پیدا می کند. انسان ها می کوشند به هر طریقی امنیت خود را تأمین کنند؛ آنان در صحنه زندگی جمعی و برای رهایی از تهدیدات به ناچار درگیر نزاع وکشمکش با یکدیگر می شوند. از این نقطه عزیمت است که نیاز به وجود یک داور و مرجع مشترک و مقتدر به وجود می آید تا با پذیرش او از جانب طرفین، از بروز ناامنی بیشتر ممانعت شود. این نیاز و این شرایط اگر چه در سطح کلان به تکوین دولت می انجامد، اما در سطح خرد به وجود سازمان انتظامی جوامع یعنی "پلیس" معطوف است. نهاد پلیس در طی زمان و شکل گیری و دگرگونی جوامع بشری، دچار تحول و تکامل شده است و امروز از ابعاد مختلف مورد مطالعه قرار می گیرد.از آنجایی که عرصه اصلی فعالیت "انتظامی پلیس"، بستر جامعه است، ما نیروها و مأموران پلیس را همواره در زندگی شهری مشاهده می کنیم. بخش اعظمی از حضور اجتماعی پلیس به تعامل آن با حوزه جامعه و مردم باز می گردد. لذا تحقق بخشیدن به انتظارات و توقعات مردم می تواند این سازمان «پلیس» را در انجام وظایفش یاری رساند که می توان هویت مدنی پلیس را در پرتو و معطوف به تقویت و تحکیم رابطه با مردم دانست. امروزه از این رابطه و مشارکت بین پلیس با مردم به عنوان پلیس جامعه محور یاد می شود و تحقق امنیت اجتماعی را در پرتو این رویکرد می دانند، لذا جهت تبیین بهتر موضوع مقاله حاضر به روش کتابخانه ای و اسنادی وتا حدی تطبیقی تهیه و تدوین گردیده است که با بررسی مفهوم امنیت، پلیس جامعه محور و کارکردهای پلیس در سال های اخیر در کشورمان موضوع را بیشتر شفاف و برای مخاطبین روشن می نماید.